ΣΔΙΤ: Τι μας περιμένει...!!!!!

ΠΗΡΑΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΚΑΙ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ  ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ.

ούτε οι εργαζόμενοι , ούτε οι αιρετοί!!

οι όροι στο σχέδιο σύμβασης που έχει εγκριθεί για τη ΣΔΙΤ Διαχείρισης απορριμμάτων στη Δυτική Μακεδονία : 

Ποιος μιλάει για διασφάλιση των θέσεων εργασίας;

14.1.5. Ρητώς συμφωνείται ότι ο ΙΦΣ δεν θα υποχρεωθεί καθ’ ουδένα τρόπο,
 κατά τη διάρκεια της Σύμβασης Σύμπραξης, να αναλάβει υφιστάμενο προσωπικό, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του Π.Δ. 178/2002, όπως ισχύει. 

Η καταστολή διαμαρτυρίας γίνεται  "συμβατική υποχρέωση" του Ιδιώτη !!

Εκδηλώσεις  Διαμαρτυρίας

Ο ΙΦΣ (σημ.: Ιδιωτικός Φορέας Σύμπραξης) είναι υποχρεωμένος να συνεργαστεί με τη ΔΙΑΔΥΜΑ και τις αρμόδιες αρχές, ώστε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που είναι πιθανό να εκδηλωθούν μέσα στις Μονάδες ΟΣΔΑ και δύνανται να έχουν επιπτώσεις στην παροχή Υπηρεσιών του ΙΦΣ να αντιμετωπιστούν επαρκώς και με νόμιμο τρόπο.

Με την επιφύλαξη του άρθρου 56, ο ΙΦΣ είναι υπεύθυνος για τις συνέπειες των καθυστερήσεων ή των διακοπών των Υπηρεσιών, λόγω των παραπάνω εκδηλώσεων διαμαρτυρίας.

Απαγορεύεται στους ΟΤΑ να αναπτύξουν ανταγωνιστικές δραστηριότητες

 Θέματα Αποκλειστικότητας

Με την επιφύλαξη του άρθρου 26 της παρούσας, κατά τη διάρκεια της Συμβατικής Περιόδου, η ΔΙΑΔΥΜΑ και οι ΟΤΑ μέλη της δεν έχουν το δικαίωμα να συνάψουν σύμβαση ή συμφωνία με τρίτο πρόσωπο για την παροχή στην Εξυπηρετούμενη Περιοχή υπηρεσιών που ταυτίζονται με τις Υπηρεσίες του Έργου (ήτοι μεταφόρτωση, μεταφορά, επεξεργασία και διάθεση σύμμεικτων Αστικών Στερεών Αποβλήτων), χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεσή του ΙΦΣ.

Η ΔΙΑΔΥΜΑ θα εξασφαλίσει ότι οι ΟΤΑ μέλη της θα παραδίδουν το σύνολο των Σύμμεικτων Στερεών Αποβλήτων τους στα Σημεία Παραλαβής που ορίζονται στο Σχέδιο Παροχής Υπηρεσιών.

Οποιαδήποτε παραβίαση των παραπάνω όρων από τη ΔΙΑΔΥΜΑ, αποτελεί Γεγονός Αποζημίωσης.

Τι γίνεται αν  μειωθεί η εγγυημένη ποσότητα απορριμμάτων;

Σε περίπτωση που η συνολική ποσότητα των Συμβατικών Αποβλήτων που παραδόθηκαν στα Προκαθορισμένα Σημεία Παραλαβής ή/και στα Εναλλακτικά Σημεία Παραλαβής, είναι μικρότερη από την Ελάχιστη Εγγυημένη Ποσότητα, η ΔΙΑΔΥΜΑ θα αποζημιώνει τον ΙΦΣ, για απώλεια Εσόδων από Τρίτους με ένα ποσό, που δεν δύναται να υπερβαίνει το μικρότερο ποσό μεταξύ α) των Εσόδων από Τρίτους που αναφέρονται στο Σενάριο Βάσης του ΙΦΣ μείον τα Έσοδα από Τρίτους (συμπεριλαμβανομένων των Εσόδων από Τρίτους από Μη Συμβατικά Απόβλητα) που εξασφάλισε ο ΙΦΣ για το συγκεκριμένο Συμβατικό Έτος και β) το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με τον ακόλουθο τύπο:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΕΝΟΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΜΠΛΟΚ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ

Ο φασισμός  ξαναδείχνει τα δόντια του .  Όσο βλέπουν στην φασιστική συμμορία της χρυσής αυγής (Χ.Α)  τα δημοσκοπικά ποσοστά τους να αυξάνονται  , τόσο πιο πολύ αποθρασύνονται.  Εφαρμόζουν  απροκάλυπτα  πλέον τις ναζιστικές πρακτικές με εφόδους κατά ταλαίπωρων  μεταναστών και των οργανώσεων της αριστεράς . Οι ανατριχιαστικές εικόνες των ταγμάτων εφόδου των ναζί ξαναζωντανεύουν  στην σύγχρονη Ελλάδα.

Οι φασιστικές συμμορίες  μπαίνουν στους πιο ευαίσθητους χώρους όπως είναι τα νοσοκομεία και τρομοκρατούν .

Σχεδιάζουν να κάνουν τα ίδια  σε παιδικούς σταθμούς , και σε άλλες κοινωνικές υπηρεσίες . Να κάνουν το ίδιο και με τις κινήσεις και τις οργανώσεις της αριστεράς. Τα συνδικάτα είναι βέβαιο πως θα είναι ο επόμενος στόχος τους.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους,  το συνδικαλιστικό κίνημα δυστυχώς δεν έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα με σοβαρό και υπεύθυνο τρόπο το ζήτημα της φασιστικής απειλής.

Ο φασισμός ήταν, είναι και θα είναι πάντα  ορκισμένος εχθρός του συνδικαλιστικού και του εργατικού κινήματος γιατί εκφράζει  ξεκάθαρα  τα συμφέροντα των ταξικών αντιπάλων του εργατικού κινήματος. Τα συμφέροντα των ισχυρών και της άρχουσας τάξης.

Η αντιμετώπιση του φαινομένου του φασισμού που σχετίζεται άμεσα με την βαθειά οικονομική και κοινωνική κρίση δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί πλέον να αμφισβητήσει.

Είναι σίγουρο πως οι οργανώσεις της αριστεράς δεν μπορούν από μόνες τους να αντιπαρατεθούν με τις φασιστικές συμμορίες  της Χ.Α . και δεν πρέπει με κανένα τρόπο να  το επιχειρήσουν , να αναλάβουν από μόνες τους   αυτή την αντιπαράθεση .

Τότε υπάρχει ο σοβαρός κίνδυνος να στοιχηθούν μαζί με τους φασίστες και άλλες δυνάμεις και να δημιουργηθούν  αντιαριστερά μπλοκ στα οποία το λογικό είναι πως θα ηγηθεί το φασιστικό κόμμα της Χ.Α .

Σε αυτή την περίπτωση ,η μεγάλη ενδυνάμωση της συμμορίας θα είναι ανεξέλεγκτη και ο κίνδυνος ακόμα και μιας εμφύλιας σύγκρουσης πολύ πιθανός.

Για αυτούς τους λόγους το εργατικό -συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αναλάβει την προσπάθεια για την συγκρότηση ενός πολύ πλατιού αντιφασιστικού μετώπου και να ηγηθεί αυτού του μετώπου.

Στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις ομοσπονδίες  του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα πρέπει να συγκροτηθούν αντιφασιστικές κινήσεις και μέτωπα εργαζομένων, με στόχο την απόκρουση την φασιστικής απειλής.

Ειδικότερα στους ΟΤΑ, η συγκρότηση ενός αντιφασιστικού μπλοκ δυνάμεων που θα συγκροτείται  από στελέχη των παρατάξεων που δρουν στον χώρο των ΟΤΑ, ( ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ, ΑΣΚ-ΟΤΑ, ΑΚΙΣ, ΠΑΜΕ αλλά και όσους  συνάδελφους  από την παράταξη της ΔΑΚΕ θα ήθελαν να συμμετέχουν) , είναι επιβεβλημένη και εφικτή.

Οι αντιθέσεις και οι διαφορές μεταξύ των παρατάξεων είναι υπαρκτές , είναι δεδομένες , είναι ξεκάθαρες και θα εξακολουθούν να υπάρχουν έτσι και αλλιώς. Είτε συγκροτηθεί το αντιφασιστικό μπλοκ ,είτε δεν συγκροτηθεί ποτέ.

Η συγκρότηση ενός αντιφασιστικού μπλοκ στους ΟΤΑ  δεν θα αλλοιώσει  την όποια ιδεολογική ταυτότητα   των παρατάξεων .

Το αντίθετο μάλιστα.  Για την αξιοπιστία και την ευρύτητα αυτού του μπλοκ ,χρήσιμο  και απαραίτητο είναι, να φαίνεται ξεκάθαρα πως  συναποτελείται από συνδικαλιστές που ανήκουν σε διαφορετικές παρατάξεις  και  που παρά  τις υπαρκτές  και φανερές διαφορές τους, αποφάσισαν  να συγκροτήσουν από κοινού ένα αντιφασιστικό μέτωπο.

Είναι δεδομένο πως  θα υπάρχουν δυσκολίες  και αναστολές και δεύτερες σκέψεις σε πολλούς , όταν διαβάζουν αυτές  τις  σκέψεις  για την συγκρότηση του αντιφασιστικού μπλοκ. Είναι κατανοητά όλα αυτά . Και οι φόβοι είναι κατανοητοί. Πρέπει όμως να ξεπεραστούν.

Πιστεύω πως η συγκρότηση ενός τέτοιου μπλοκ είναι ευθύνη και  καθήκον μας.

Είναι χρέος μας τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να το κάνουμε.

Οι ΟΤΑ λόγω των επικείμενων δημοτικών εκλογών  , αλλά και των κοινωνικών υπηρεσιών  και των εθνικών γιορτών που διοργανώνουν, προκαλούν το ζωηρό ενδιαφέρον της Χ.Α .

Είναι απολύτως σίγουρο πως θα υπάρξουν μεγάλα προβλήματα και εντάσεις πολύ σύντομα στον χώρο των ΟΤΑ.

Ήδη έχουν παρουσιαστεί σοβαρά κρούσματα στις εθνικές γιορτές που διοργανώνουν οι ΟΤΑ,  αλλά και σε διαδήλωση εργαζομένων και σε εκλογές πρωτοβάθμιων συλλόγων.

Έχουμε ήδη χάσει πολύτιμο χρόνο.

Γνωρίζοντας και τις δυσπιστίες που υπάρχουν και τις λογικές και αναμενόμενες ενδοπαραταξιακές συζητήσεις που γίνονται μέχρι να αποφασιστεί η συμμετοχή των συνδικαλιστικών στελεχών  σε τέτοιες κινήσεις  , προτείνω να παρθούν άμεσα πρωτοβουλίες για να ξεκινήσει τουλάχιστον η συζήτηση.

Αυτόν τον στόχο της λήψης των άμεσων πρωτοβουλιών επιχειρεί να εξυπηρετήσει και αυτό το κείμενο.

Η αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής είναι κυρίως δική μας ευθύνη  και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε το ζήτημα.

Να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Τόσο απλά.

                                                                                                             Αθήνα 27/4/2013

                                                                                     Θωμάς Μπιζάς  μέλος της Ε.Ε της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Μ. Σούλτς: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε μια αξιοθρήνητη κατάσταση»

 

Οι κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ πηγαίνουν «υπερβολικά μακριά» στην πολιτική της λιτότητας,
εκτιμά ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης Μάρτιν Σουλτς, σε συνέντευξή του που δημοσιεύει σήμερα η βελγική εφημερίδα L’ Echo.
«Όσον αφορά το εθνικό επίπεδο, έχουμε δεσμευτεί σε μια υπερβολική πολιτική λιτότητας. Το επιχείρημα ότι με τη μείωση των δημοσίων προϋπολογισμών επανέρχεται η εμπιστοσύνη των επενδυτών είναι προφανώς λανθασμένη», δηλώνει τη στιγμή που οργιάζει η συζήτηση ανάμεσα στη λιτότητα και την ανάκαμψη εν μέσω ύφεσης και μεγάλης ανεργίας στην Ευρώπη. Για τον Σουλτς, «καμιά εθνική οικονομία δεν ανορθώνεται χωρίς οικονομική ανάκαμψη με στρατηγικούς επενδυτές».
Όσον αφορά τη θέση της καγκελαρίου Μέρκελ, που υποστηρίζει την αυστηρή δημοσιονομική λιτότητα, την οποία οι Γάλλοι σοσιαλιστές κατηγορούν για “εγωιστική αδιαλλαξία”, ο Σουλτς είπε ότι “δεν μπορεί να κατηγορήσει την Άγκελα Μέρκελ ότι αποφασίζει μόνη, ενώ υπάρχουν 26 ακόμη ηγέτες γύρω από το τραπέζι “στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και ότι η Γερμανία “δεν έχει παρά μια ψήφο”.
“Ο μόνος που αντικρούει αυτή την προσέγγιση είναι ο Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος ζήτησε ένα πακέτο ανάπτυξης. Αλλά πού έμειναν τα μέτρα αυτά; Θα το επαναλάβω, στις 22 Μαΐου, ξανά, στους Ευρωπαίους ηγέτες στην προσεχή σύνοδο κορυφής”, υπόσχεται ο Σουλτς.
Όσον αφορά το ευρωπαϊκό σχέδιο στο σύνολό του ενόψει των ευρωεκλογών του 2014, ο Σουλτς λέει ότι “καταλαβαίνει τον κόσμο που είναι απογοητευμένος” και θεωρεί ότι η “Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε μια αξιοθρήνητη κατάσταση”.
“Πρέπει να πάμε να βρούμε τους πολίτες εκεί όπου βρίσκονται. Και βρίσκονται σήμερα σε μια κατάσταση σκεπτικισμού που είναι κατανοητός: είναι η αναποτελεσματικότητα της ΕΕ, η έλλειψη διαφάνειας στις αποφάσεις, μια τρόικα που επιβάλλει μέτρα στις χώρες”, τονίζει.
“Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ποιά είναι η δημοκρατική της ευθύνη; το ΔΤΝ, ποιά είναι η δημοκρατική του ευθύνη; Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει πλέον τη λειτουργία της ΕΕ”, επισημαίνει ο Σουλτς.
Enimerwsi Gr

Γερμανοί ευρωληστές και Αναστασιάδης άρπαξαν 15 δις!

Μετά τη στάση του Αναστασιάδη, η Κύπρος δεν θα ξαναγίνει ποτέ μα ποτέ, όσες δεκαετίες κι αν περάσουν, ισχυρό χρηματοπιστωτικό κέντρο όπως μέχρι τώρα. Ποτέ πια!

Το ενδιαφέρον στην Κύπρο είναι ότι ηγετικές φυσιογνωμίες από όλο το πολιτικό φάσμα έθεσαν δημοσίως επί τάπητος το θέμα της αποχώρησης της Κύπρου από το ευρώ. Η υποστήριξη στην ιδέα αυτή αρχίζει να αποκτά δυναμική. ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ Θριαμβευτικό ήταν το ύφος του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: «Η Γερμανία πέτυχε αυτό που ήθελε!» δήλωσε αλαζονικά, αναφερόμενος στη λεηλασία των καταθέσεων στην Κύπρο, την οποία αποδέχτηκε με χαρά ο γερμανόδουλος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης. Η έπαρση, μάλιστα, του Σόιμπλε ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ανακοίνωσε αυτός ότι δεν θα συγκληθεί η... κυπριακή (!) Βουλή για να εγκρίνει τη νέα συμφωνία διάλυσης του κυπριακού τραπεζικού συστήματος και καταβαράθρωσης της οικονομίας της χώρας. «Πολύ ικανοποιημένη» με τη συμφωνία υποδούλωσης της Κύπρου δήλωσε και η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ. Μέσα σε αυτό το κλίμα γερμανικής ευφορίας, ενθουσιάστηκε και το «τσιράκι» του Βερολίνου, ο Ολλανδός Γερούν Ντέισελμπλουμ, που τοποθετήθηκε επικεφαλής του Eurogroup, και ομολόγησε κατ’ ουσίαν ανοιχτά αυτό που οι Γερμανοί προσπαθούν να κρύψουν στην υπόθεση της Κύπρου. Αποκάλυψε ότι ο στόχος της κατάσχεσης μέρους των καταθέσεων στην Κύπρο είναι να γενικευτεί στους καταθέτες όλης της Ευρώπης ένα αίσθημα καλπάζουσας ανασφάλειας, έτσι ώστε μεγάλο τμήμα των καταθέσεων άλλων χωρών να κατευθυνθεί στις γερμανικές τράπεζες, αν οι ιδιοκτήτες τους επιθυμούν τα χρήματά τους να παραμείνουν εντός της Ευρωζώνης! Στόχος του Βερολίνου είναι να δείξει σε όλους τους Ευρωπαίους ότι σε καμιά απολύτως χώρα της Ευρωζώνης οι καταθέσεις τους στις τράπεζες δεν είναι σίγουρες, εκτός από τις καταθέσεις στις τράπεζες της Γερμανίας! Γερή μπάζα στην Κύπρο Για την υλοποίηση του στόχου αυτού, το θεμελιώδες για τη γερμανική κυβέρνηση είναι να εφαρμοστεί η πρακτική της κατάσχεσης τμήματος των καταθέσεων στην Κύπρο. Το Βερολίνο αδιαφορεί για το πόσο τοις εκατό των καταθέσεων θα «κουρευτεί» ή από ποιο ποσό καταθέσεων και πάνω θα γίνει η κατάσχεση. Αυτό που πραγματικά θεωρεί καίριο σε αυτή τη φάση είναι να γίνει οπωσδήποτε κάποια κατάσχεση καταθέσεων – και αυτό το πέτυχε. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι ακόμη γνωστό το ακριβές ποσοστό της κατάσχεσης των καταθέσεων πάνω από 100.000 ευρώ, αλλά είναι βέβαιο ότι θα κυμανθεί γύρω στο ένα τρίτο – από 30% έως 40%! Με δεδομένο ότι το συνολικό ποσό των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ στις κυπριακές τράπεζες ανερχόταν στα 38 δις ευρώ, η λεία της αρπαγής των καταθέσεων από τους ευρωληστές Γερμανούς και το συνεργάτη τους Νίκο Αναστασιάδη θα ξεπεράσει πιθανότατα τα 15 δις ευρώ! Πόσω μάλλον που όσοι από τους καταθέτες της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου είχαν πάνω από 100.000 ευρώ τα χάνουν όλα, αφού η Ευρωζώνη απαίτησε και ο Αναστασιάδης συμφώνησε να διαλυθεί η τράπεζα αυτή, η οποία ήταν η δεύτερη σε μέγεθος τράπεζα της χώρας. Το έγκλημα του Αναστασιάδη Το πολιτικό και οικονομικό έγκλημα εκ προμελέτης του Κύπριου προέδρου Νίκου Αναστασιάδη εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας συνίσταται στο ότι από τη στιγμή που προ δύο εβδομάδων συναίνεσε στην πρώτη απόφαση του Eurogroup για κατάσχεση ποσοστού 7% με 10% όλων των καταθέσεων από το πρώτο ευρώ, το κυπριακό τραπεζικό σύστημα είχε οριστικά και αμετάκλητα καταστραφεί! Από εκεί και πέρα θα πρέπει να ήταν κανείς κυριολεκτικά ηλίθιος ή απατεώνας για να έχει καταθέσεις έστω και ενός ευρώ στην Κύπρο, αφού ήταν βέβαιος ότι θα του κατασχέσουν κάποιο μέρος των χρημάτων του. Ας είμαστε ειλικρινείς. Μετά τη στάση του Αναστασιάδη, η Κύπρος δεν θα ξαναγίνει ποτέ μα ποτέ, όσες δεκαετίες κι αν περάσουν, ισχυρό χρηματοπιστωτικό κέντρο όπως μέχρι τώρα. Ποτέ πια! Ο πρόεδρος Αναστασιάδης είναι ο υπ’ αριθμόν ένα πολιτικός ένοχος για την καταστροφή του κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Τελεία και παύλα. Λεηλασία μισθών - συντάξεων Δεν έχουμε καμιά πρόθεση να υποκριθούμε τους απαρηγόρητους για το κλείσιμο των κυπριακών τραπεζών. Ούτε μας νοιάζουν τα λεφτά που θα χάσουν οι Έλληνες που είχαν στις κυπριακές τράπεζες «μαύρα» χρήματα, οι Ρώσοι μαφιόζοι ή οι Κύπριοι που λειτουργούσαν ως «βιτρίνες» ύποπτων ξένων. Αντιθέτως, μας ενδιαφέρει πολύ το γεγονός ότι θα φαγωθεί το ένα τρίτο των χρημάτων των ταμείων προνοίας, γιατί αυτό σημαίνει ότι δεν θα έχουν να δώσουν συντάξεις! Πολύ σύντομα, λοιπόν, η ληστεία των καταθέσεων από τους Γερμανούς ευρωληστές και τη δεξιά κυπριακή κυβέρνηση θα οδηγήσει σε αλλεπάλληλες μειώσεις των συντάξεων των Κυπρίων – και αυτό είναι λαϊκό πρόβλημα, δεν είναι πρόβλημα της ολιγαρχίας του πλούτου και δη του πλούτου σκοτεινής και ύποπτης προέλευσης. Μας ενδιαφέρει επίσης το γεγονός ότι όλες ανεξαιρέτως οι κυπριακές επιχειρήσεις, τόσο εκείνες των απατεώνων όσο και εκείνες που ανταποκρίνονται στις νόμιμες υποχρεώσεις τους, θα απωλέσουν το ένα τρίτο των καταθέσεών τους. Κάποιες θα υποχρεωθούν να κλείσουν εξαιτίας της ληστείας, ενώ άλλες θα προβούν σε απολύσεις και σε μειώσεις μισθών, γιατί φυσικά πρώτιστο μέλημα των ιδιοκτητών τους θα είναι να διαφυλάξουν κατά το δυνατόν τον προσωπικό τους πλούτο. Με άλλα λόγια, αρπάζοντας τις καταθέσεις Ρώσων γκάνγκστερ και Ελλήνων φοροφυγάδων, ο Αναστασιάδης αρπάζει παράλληλα και πρωτίστως τις συντάξεις και τους μισθούς των Κύπριων εργαζομένων! Ένας... «κλέφτης» στη Ρωσία! Οι εν Ελλάδι μνημονιακοί «γερμανοτσολιάδες», οι οποίοι λύσσαξαν κυριολεκτικά μετά το «όχι» της Βουλής της Κύπρου γιατί αυτό αποκάλυψε ευρέως την αθλιότητα των Ελλήνων κυβερνητικών πολιτικών ανδρών, εξαπέλυσαν ολόκληρη προπαγανδιστική εκστρατεία για να πείσουν τους αναθαρρήσαντες Έλληνες ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από την τυφλή υποταγή στο Δ' Ράιχ. Στο πλαίσιο της εκστρατείας αυτής προσπάθησαν να αξιοποιήσουν την αποτυχία της αποστολής του Κύπριου υπουργού Οικονομικών, Μιχάλη Σαρρή, στη Ρωσία ως δήθεν επιχείρημα πως είναι ανέφικτη η βοήθεια από άλλα κράτη. Πρόκειται περί απερίγραπτης πολιτικής απάτης. Έχουμε τον Αναστασιάδη και τον Σαρρή να συμφωνούν στο πλαίσιο του Eurogroup να αρπάξουν αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ από Ρώσους καταθέτες στην Κύπρο μέσω της κατάσχεσης ποσοστού των καταθέσεών τους. Στη συνέχεια, ακριβώς ο άνθρωπος που βγήκε στα μέσα ενημέρωσης και επιχειρηματολογούσε γιατί είναι σωστό να ληστέψουν τους καταθέτες, μεταξύ αυτών και τους Ρώσους, ο Μιχάλης Σαρρής, πάει στη Μόσχα για να ζητήσει βοήθεια από τους... Ρώσους που λήστεψε! Να τον βοηθήσουν οι Ρώσοι γιατί, για να τους ξαναληστέψει; Κανονικά έπρεπε να τον συλλάβουν για ληστεία! Θα τους φάνε και το αέριο Το εξωφρενικό είναι ότι ακόμη κι αυτό το για τα μάτια των Κυπρίων ταξίδι στη Μόσχα εξόργισε τους Γερμανούς και έγινε αφορμή, την ώρα που ληστεύουν τους Κύπριους, να τους κατηγορήσουν και για... «έλλειψη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης»! «Η στροφή της Κύπρου προς τη Μόσχα... συνιστά πράξη χωρίς προηγούμενο έλλειψης αλληλεγγύης προς την υπόλοιπη Ευρώπη» έγραφε σε πρωτοσέλιδο άρθρο υπογεγραμμένο από έναν εκ των διευθυντών της η σοβαρή συντηρητική γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine. Μετά από μερικά φληναφήματα, ερχόταν κατευθείαν στο ψητό, αποκαλύπτοντας τις βλέψεις του Βερολίνου να βάλει στο χέρι μέσω Μνημονίου τα έσοδα της Κύπρου από την εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). «Αν η Κύπρος παίζει με τη σκέψη να αποζημιώσει ρωσικές επιχειρήσεις με τα αναμενόμενα κέρδη από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου της, παραβλάπτεται μακροπρόθεσμα η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης» ισχυρίζεται και προσθέτει: «Διακυβεύονται γεωστρατηγικά συμφέροντα... Θα ήταν συνεπές η Κύπρος να προσφέρει στη Ρωσία και ναυτική πολεμική βάση...». Ενώ αν έχουν την Κύπρο αλυσοδεμένη, με γερμανόδουλη κυβέρνηση «Κύπριων Τσολάκογλου» και Μνημόνιο, θα είναι σίγουροι οι Γερμανοί ότι δεν θα αντιμετωπίσουν δυσάρεστες εκπλήξεις και θα φάνε με άνεση και το φυσικό αέριο του νησιού... Έξω από το ευρώ, η μόνη λύση Το ενδιαφέρον στην Κύπρο είναι ότι ηγετικές φυσιογνωμίες από όλο το πολιτικό φάσμα έθεσαν δημοσίως επί τάπητος το θέμα της αποχώρησης της Κύπρου από το ευρώ. Η υποστήριξη στην ιδέα αυτή αρχίζει να αποκτά δυναμική. Άρχισε πρώτος ο Γιώργος Λιλλήκας, ο προεδρικός υποψήφιος που πήρε σχεδόν το 25% των ψήφων. Ακολούθησε το ΑΚΕΛ, το οποίο έχει γύρω του το 30% περίπου των Κύπριων ψηφοφόρων. Η έκπληξη ήρθε από την πανίσχυρη εκκλησιαστική Δεξιά του νησιού, όταν ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος τάχθηκε κι αυτός με δημόσιες δηλώσεις του και καθαρότερα από τους δύο προηγούμενους υπέρ της εξόδου από το ευρώ. Χρονικά τελευταίος προστέθηκε ο αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, του κεντροδεξιού κόμματος, Νικόλας Παπαδόπουλος, γιος του Τάσσου Παπαδόπουλου, που έχει διαφοροποιηθεί πολιτικά από την υπόλοιπη ηγεσία του κόμματός του. Ο Ν. Παπαδόπουλος αναδεικνύεται, πάντως, στον αναμφίβολα πιο μαχητικό υποστηρικτή της εξόδου της Κύπρου από το ευρώ, τουλάχιστον μέχρι στιγμής. Με αλλεπάλληλες δημόσιες δηλώσεις του τόσο στα κυπριακά όσο και σε πάμπολλα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης της Ελλάδας, προωθεί την ιδέα της αποχώρησης της Λευκωσίας από την Ευρωζώνη πριν είναι πολύ αργά για την Κύπρο. Το θέμα συζητείται. Δεν θα σταθούμε σε δημοσκόπηση του τηλεοπτικού σταθμού Σίγμα, κατά την οποία το... 67% (!) των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ της αποχώρησης από την Ευρωζώνη. Με τον Αναστασιάδη πρόεδρο, οι Κύπριοι δεν μπορούν να λάβουν στρατηγική απόφαση τέτοιας σημασίας.

Το νέο κόμμα Σαμαρά...

Σύμφωνα με την εφημερίδα Παραπολιτικά

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, με τρεις συγκεκριμένες πολιτικές ενέργειες, σχεδιάζει να ανατρέψει το σκηνικό, αιφνιδιάζοντας «φίλιες και εχθρικές» πολιτικά δυνάμεις....

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρουν τα Παραπολιτικά, φέρεται αποφασισμένος να προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος, να το βαπτίσει με ονομασία που θα παραπέμπει σε πολιτικές προοπτικές και ανανεωτική παρέμβαση και τρίτον να προχωρήσει σε εκλογικό αιφνιδιασμό.
Οι λόγοι πίσω από την τριπλή αυτή πρωτοβουλία Σαμαρά είναι αρχικά ότι το τέλος της Μεταπολίτευσης απαιτεί έναν νέο πολιτικό σχηματισμό, που δεν θα έχει σχέση με τα πολιτικά πεπραγμένα του παρελθόντος.

Ο κ. Σαμαράς θεωρεί ότι ο διευρυμένος χαρακτήρας που θα προσδώσει στο νέο κόμμα, με ευρωπαϊκές προδιαγραφές, θα καταστήσει δυνατή την προσέλκυση ψηφοφόρων και στελεχών από άλλους πολιτικούς χώρους κι έτσι θα ισοσταθμίσει τυχόν απώλειες από εσωκομματικές αντιδράσεις.

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την λαϊκή ψυχολογία, καθώς εκτιμάται ότι το νέο κόμμα θα απορροφήσει τη μεγάλη διαρροή από τη ΝΔ προς χώρους είτε συγγενείς είτε ιδεολογικώς αντίθετους που θα προκύψει από την οργή των πολιτών οι οποίοι εμφανίζουν δυσπιστία στις διαβεβαιώσεις ότι υπάρχει φως στο τούνελ και θα θεωρήσουν ότι παραπλανώνται για ακόμα μια φορά.

Ο τρίτος λόγος που αφορά κυρίως τον εκλογικό αιφνιδιασμό έχει να κάνει με την απόπειρα των κυβερνητικών του συνεταίρων να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι ο Σαμαράς δεν είναι ο κυρίαρχος της συγκυβέρνησης. Διαβλέποντας επομένως ο πρωθυπουργός ότι μπορεί να εγκλωβισθεί σε μια τέτοια παγίδα, αφού οι δύο «συνέταιροι» του εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι ούτε το εκλογικό σώμα ούτε η Ε.Ε. θα επιθυμούσαν πρόωρη προσφυγή στην κάλπη, έχει αποφασίσει να κάνει ένα βήμα εμπρός πρώτος.

Ο τέταρτος τέλος λόγος που και αυτός έχει να κάνει με την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, είναι η έγκαιρη αποφυγή μιας χαλαρής ψήφου. Δια της χαλαρής ψήφου, δε, εκφράζεται η δυσφορία των πολιτών και εκείνων που ψήφισαν μια κυβέρνηση στις γενικές εκλογές. Όμως, μια τέτοιου είδους ψήφος ενισχύει συνήθως τα αντίπαλα κόμματα, δημιουργώντας αρνητικό κλίμα για το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία.

Η λιτότητα πέτυχε, ο ασθενής απέθανε

Η λιτότητα πέτυχε, ο ασθενής απέθανε

Του Γιώργου Παπασωτηρίου
Η συνταγή της σκληρής λιτότητας δεν αποδίδει. Το παραδέχονται πλέον και οι πάλαι ποτέ διαπρύσιοι υποστηρικτές της, όπως ο πρόεδρος της ΕΕ, Μ. Χ. Μπαρόζο. Κι έχει απομείνει μόνο του το δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε να επιμένει περί του αντιθέτου. Σύμφωνα δε με τον Γερμανό υπουργό οικονομικών η Ελλάδα είναι απτό παράδειγμα ότι «Η πολιτική διάσωσης του ευρώ αποδίδει». Συγκεκριμένα, η Ελλάδα «είχε πέρυσι μικρότερο έλλειμμα… ενώ η ανεργία μειώνεται» δήλωσε ο κύριος Β. Σόιμπλε.
Όμως, ουδέν ψευδέστερον τούτου, όταν είναι παγκοίνως γνωστό ότι η ανεργία όχι μόνο δεν μειώνεται αλλά ούτε καν επιβραδύνεται, ξεπερνώντας τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ισπανία το 27%. Όσο για το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας μας, αυτό εκτοξεύθηκε στο 10% φέτος λόγω του δανεισμού για τη διάσωση των τραπεζών και αναμένεται να οδηγηθεί στο 15% το 2014, όσο δηλαδή και προ των μνημονίων! Ποια πολιτική λιτότητας, άραγε, πέτυχε; Αλλά δεν είναι ανάγκη να διαψεύσουμε εμείς τον Β. Σόιμπλε, όταν αυτό το κάνει –εκτός από τον Μπαρόζο- η ίδια η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας(Bundesbank), που εκτιμά πως «η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ δεν είναι εγγυημένη». Ακόμη περισσότερο, την άποψη της γερμανικής ηγεσίας δεν τη δέχεται η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων πολιτών σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύει η εφημερίδα The Guardian.
Ο ευρωσκεπτικισμός, μάλιστα, βρίσκεται στα ύψη και η πτώση της εμπιστοσύνης στους ηγέτες της ΕΕ για τον τρόπο αντιμετώπισης των διαδοχικών οικονομικών κρίσεων είναι τόσο μεγάλη όσο ποτέ άλλοτε. Κι ενώ η αντιμετώπιση της κρίσης σε ολόκληρο τον κόσμο γίνεται με την «κοπή νέου χρήματος», μόνο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν κάνει το ίδιο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τι επιζητούν οι Γερμανοί; Το σύστημα Μέρκελ θέλει να κερδίσει χρόνο γιατί επιδιώκει να επιβάλλει μία «γερμανική Ευρώπη» χωρίς την προβολή ιδεολογικών προταγμάτων που θα αναμόχλευαν το παρελθόν και θα αποκάλυπταν το σχέδιο για ένα Δ΄ Ράιχ.
«Το σχέδιο θα έρθει ‘’σαν τον κλέφτη τη νύχτα’’», σημειώνει η καθηγήτρια Γκέρτρουντ Χέλερ, στέλεχος διαφόρων ομίλων και της Deutsche Bank, στο βιβλίο της για την Α. Μέρκελ. Γενικά, τα κρυφά deals και «Η παράκαμψη των κανόνων δικαίου, η καταστρατήγηση συμβάσεων και θεσμών σε επίπεδο ευρωζώνης είναι πρώτο δείγμα για την αξίωση της κυριαρχίας της(σ.σ. Μέρκελ) στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι στο μεταξύ και η ευρωπαϊκή Κομισιόν υποτάσσεται στις υπαγορεύσεις της Μέρκελ είναι μια απόδειξη για την αποτελεσματικότητα του συστήματος Μ». Συνεπώς, οι Γερμανοί δεν επιζητούν απλώς αυτό που υποστηρίζουν ο οικονομολόγος Πωλ Κρούγκμαν και ο πολιτικός φιλόσοφος Νόαμ Τσόμσκι, δηλαδή ότι «Απώτερος σκοπός των γερμανικών απαιτήσεων από την Αθήνα, στο πλαίσιο διαχείρισης της κρίσης χρέους, είναι η αρπαγή των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας».
Οι Γερμανοί θέλουν την Ελλάδα αποικία τους. Το Βερολίνο θέλει την Ελλάδα υπό πλήρη έλεγχο, γιατί θέλει την Ευρώπη γερμανική. Το έχουμε ξαναγράψει, το στρατόπεδο εργασίας, που λέγεται Ελλάδα, ακριβώς όπως το Μπούχενβαλντ, επιδιώκεται να καταστεί ένας υποδειγματικός βιοπολιτικός χώρος, όπου η κυρίαρχη εξωτερική(γερμανική) εξουσία θα μπορεί να ασκείται χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό στο σώμα, στην πολιτική, στην κοινωνική και στη βιολογική ζωή των Ελλήνων εργαζόμενων και μη. Αυτό το υπόδειγμα θα επεκταθεί σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή περιφέρεια. Αλλά αυτή δεν είναι η Ευρώπη που θέλουν οι λαοί της. Αντιθέτως…
gpapaso.blogspot.gr

Έρχεται Ευρωπόλεμος

Απο τον Πόρτα – Πόρτα

Οι Δημοκρατίες έχουν απόλυτο Δημοσιονομικό Έλεγχο.
Η Μεγαλη Ευρωπη δεν είναι Δημοκρατία.
Το σχεδιο είναι η κατάργηση της Δημοκρατίας με εκχώρηση του Δημοσιονομικού Ελεγχου σε ανυπαρκτους χαρτoγιακαδες. Ήδη έχει υπογραφή  5 Μαρτίου.
Το Ευρώ είναι κατασκευασμα κατάλυσης Ανεξαρτητων κ Κυριαρχων Κρατων. Ειναι μηχανισμος και οχι νομισμα. Ειναι ανυπαρκτο νομισμα το οποιο υπαρχει βαση Συνθηκων και Ποκιτικων αποφασεων.
Κατάφεραν να διαλύσουν τα συνεκτικα συστατικά των μεχρι χθες Ανεξαρτητων Κυριαρχων
Κρατών με την πουτανα το Ευρώ. (όπως το είχε πει ο εφευρέτης του Ρομπερτ Μέντελ)
Μονο οι πολυμήχανοι Ελληνες μπορούμε και έχουμε την ιστορική ευθύνη να ανατρεψουμε τα σχεδια της φαβελοποιησης-που λέει το Φίδι- και της κομποστοποιησης Ψυχων και Ανθρώπων.
Ελληνες σηκωθείτε.
Να κάνουμε την Επανασταση Τωρα.
Δεν έχουμε χρονο. Τα μεμετια θα μας την πέσουν μέσα σε 2 μηνες. Οι προδότες διαλύουν τον Στρατό με πολυνομοσχέδια.
η που θα τους γαμησουμε η που θα μας γαμησουν.
Μην ελπιζετε σε Αντίσταση σε Οικονομική Κατοχή αφού έχει στηθεί ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ ΛΑΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΓΙΑ ΛΑΘΟΣ ΛΟΓΟΥΣ. Αυτό είναι το σχεδιο ΤΟΥΣ. Πρόβλημα – Καταστροφή – Λύση και Δόγμα του Σοκ.
Δεν έχουμε χρονο. Πιστέψτε με εχθροί και φιλοι.
Πατήρ Πάντων Πόλεμος
ΠΠ
ΥΓ παντού υπάρχει μια πουτανα
olympia.gr

Ψόφησε το γομάρι και μας έμεινε το… σαμάρι!

Tου Χριστόφορου Κάσδαγλη
Αντώνη, σε έχω χάσει! Πού είναι εκείνη η εποχή που έτρεχες στα Ζάππεια και μας έδινες ελπίδα και προοπτική για ν’ αντέξουμε τα υφεσιακά μέτρα της τρόικας και να πειστούμε για τη σωτηρία της πατρίδας.
Πού είναι εκείνη η εποχή, Αντώνη, που πήγαινες πάνω κάτω και ζητούσες εκλογές και αυτοδυναμία ώστε εφαρμόσεις απερίσπαστος το αναπτυξιακό σου πρόγραμμα, να μειώσεις τη φορολογία των φυσικών προσώπων και των επιχειρήσεων, τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους, με δέσμες μέτρων και με συνταγές σίγουρες.
Τώρα σε περιμένω κάπου να σε συναντήσω, αλλά εσύ πουθενά. Σε περιμένω στη Βουλή να μου δώσεις θάρρος και να αντιπαρατεθείς στους μνημονιακούς υπουργούς και στα άδικα και ατελέσφορα μέτρα. Τίποτα. Ακόμα και στην ώρα του πρωθυπουργού, δικό σου προνόμιο βάσει του κανονισμού της Βουλής, ακόμα κι εκεί άφαντος είσαι. Κάποιον άλλον αφήνεις πάντα στο πόδι σου, μέχρι που συλλογιέμαι ότι κάτι θέλεις να μας πεις μ’ αυτό, ότι ίσως όταν φτάσει εκείνη η καταραμένη ώρα των επόμενων εκλογών -που κανείς βέβαια δεν τις θέλει, κατά τα λεγόμενά σου- μήπως πάλι κάποιο στουρνάρι αφήσεις στο πόδι σου να διεκδικήσει την πρωθυπουργία και χάσει ο τόπος την καλή τη ράτσα και ξεπέσει. Και πώς να τις θέλει, δηλαδή, ο κόσμος τις εκλογές, που τόσα περίμενε από τις προεκλογικές διακηρύξεις και από τις μετεκλογικές προγραμματικές σας συμφωνίες και τίποτα από όλ’ αυτά δεν είδε, μέχρι που άρχισε να υποπτεύεται ότι δεν είσαι εσύ που κυβερνάς, Αντώνη.
Σε περιμένω να σε δω και να σε καμαρώσω, αλλά εσύ έχεις άλλες ασχολίες, ύψιστες απ’ ό,τι φαίνεται, μιλάς με τον Ύψιστο και κανονίζεις την πορεία σου. Κι αν ο Ύψιστος κάποια στιγμή δεν ανταποκριθεί, έχεις άλλους ύψιστους εσύ στους οποίους απευθύνεσαι για να πάρεις γραμμή. Σε περιμένω, Αντώνη, να εμφανιστείς, γιατί είσαι ο τελευταίος σ’ αυτή τη χώρα που αρνήθηκε να γίνει δηλωσίας και το εκτιμώ πολύ αυτό. Όλοι οι άλλοι πήγαν και υπέγραψαν ό,τι τους ζήτησαν, για να σωθεί η πατρίδα βέβαια, αλλά εσύ βράχος, ούτε για να σωθεί η πατρίδα δεν υπογράφεις, έχεις την αξιοπρέπειά σου εσύ.
Μονάχα σε προστατευμένα περιβάλλοντα μπορώ να σε παρακολουθήσω πλέον, από την τηλεόραση μονάχα, είναι γνωστή άλλωστε η φωτογένεια και οι τηλεοπτικές σου επιδόσεις – έτσι δεν σάρωσες και τον Τσίπρα στο ντιμπέιτ στις τελευταίες εκλογές και του πήρες την μπουκιά μέσα απ’ το στόμα;
Αχ, αυτοί οι επικοινωνιολόγοι, πήγαν τότε να σε καταστρέψουν. Σου ’λεγαν, οι άσχετοι, ότι δεν πρέπει να εκτεθείς σε δημόσια αντιπαράθεση και διάλογο, αλλά εσύ ήξερες τι έκανες, βγήκες στο γυαλί και τα πήρες όλα δικά σου. Έχε το νου σου, όμως, γιατί και τώρα μου φαίνεται ότι οι επικοινωνιολόγοι σου βυσσοδομούν εις βάρος της δημόσιας εικόνας σου. Σ’ έχουμε χάσει, Αντώνη, κι είμαστε ορφανοί. Δεν μας νοιάζει που δεν υπάρχουν δουλειές, δεν μας ενοχλεί που τις  τελευταίες οικονομίες μας τις ρουφάει η εφορία με το καλαμάκι, δεν μας πειράζει που τα μαγαζιά είναι ξενοίκιαστα ή άδεια. Αλλά δεν αντέχουμε στην ιδέα ότι μας γυρίζεις την πλάτη και συνομιλείς μονάχα με ξένους ηγέτες ή με τους άλλους δύο πολιτικούς αρχηγούς – κι από δημόσιες εμφανίσεις τίποτα. Μέχρι στο συνέδριο του Economist θα ’ρθω την άλλη φορά να σε παρακολουθήσω, γιατί έχω κάνει μαύρα μάτια να σε δω. Αχ, αυτοί οι επικοινωνιολόγοι, να μην έχουν εμπιστοσύνη στον λαοπρόβλητο λαϊκό ηγέτη, τον μακράν καταλληλότερο για πρωθυπουργό, και να τον κρύβουν μέσα στη γυάλα του Μαξίμου και πίσω από τα τιτιβίσματα του Μουρούτη.
Μερικοί διατείνονται ότι, όπως όλοι οι προκάτοχοί σου, σ’ έχουν κλεισμένο μέσα σ’ ένα γυάλινο πύργο ο Φαήλος κι ο Χρύσανθος και δεν έχεις επαφή με τα προβλήματα. Εγώ το ξέρω καλά όμως, το άκουσα και στο διάγγελμά σου τις προάλλες, γιατί οι επικοινωνιολόγοι σού έχουν πει ότι διαγγέλματα δεν πειράζει να εκφωνείς, εκεί που υπάρχει αντίλογος μόνο να μην πηγαίνεις, το άκουσα στο διάγγελμά σου, λοιπόν, ότι πονάς πάρα πολύ για τα βάσανα των υπηκόων σου, ότι δεν θα τους δώσεις ποτέ ψεύτικες υποσχέσεις, αλλά ότι παρ’ όλα αυτά τα δύσκολα πέρασαν. Υπάρχουν βέβαια ορισμένες απειλές ακόμα για την πατρίδα, αλλά με την κοινή προσπάθεια θα ξεπεραστούν κι αυτές.
Εντάξει, μεταξύ μας, δεν θα ’πρεπε να ξεπεραστούν οι απειλές για την πατρίδα και τόσο γρήγορα, η βιασύνη ποτέ δεν ωφελεί – πρέπει πρώτα να διευθετηθεί η αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος προς όφελος ορισμένων τζακιών, να ξαναξεκινήσει η κατασκευή των μεγάλων αυτοκινητόδρομων προς όφελος κάποιων άλλων, κι ας μην υπάρχουν πια αυτοκίνητα να τρέξουν σ’ αυτούς, δεν πειράζει, να αξιοποιηθούν καταλλήλως κάποια φιλέτα του δημοσίου, γενικώς το κράτος να απελευθερωθεί από τα βαρίδια του που θα τα φορτωθούν κάποια κορόιδα κι έτσι εμείς θα γλιτώσουμε.
Με τα δικά σου βαρίδια δεν ξέρω τώρα τι πρόκειται να κάνεις. Η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενες να συγκυβερνάς με Βενιζέλο και Κουβέλη, αν το ’ξερες ουδέποτε θα είχες κυνηγήσει εκείνες τις εκλογές, καλός ήταν ο Παπαδήμος κα μετά έβλεπες τι θα ’κανες. Αλλά σου ’λαχε εσένα να πιεις το πικρό ποτήρι, να μη σε αφήνουν να ασκήσεις απερίσπαστος τις συνταγματικές προνομίες σου ως πρωθυπουργός και να σε παρενοχλούν σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορείς να εφαρμόσεις ούτε το οικονομικό σου πρόγραμμα και τις φοροαπαλλαγές, να σ’ εμποδίζουν να βγάλεις τις κουκούλες από τους κουκουλοφόρους και να ανακαταλάβεις τις πόλεις. Τίποτα δεν σου επιτρέπουν να κάνεις όπως το θες, κι ας συμφωνούν σε τελική ανάλυση μαζί σου ακόμα και στην αστυνόμευση, στη μη παραχώρηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών, στο χαράτσι, στις απολύσεις στο Δημόσιο και στον υπερφυσικό ΦΠΑ. Αλλά ενώ εσύ θυσιάζεσαι καθημερινά για να σώσεις την πατρίδα, εκείνοι μονάχα την παρτίδα και το πολιτικό κόστος κοιτάνε και προσπαθούν να σου το επιρρίψουν εσένα – ευτυχώς που εσύ δεν λογαριάζεις τίποτα. Πόσο, δηλαδή, ακόμα πολιτικό κόστος μπορεί να φορτωθεί ένας πρωθυπουργός που εφαρμόζει τις δικές σου πολιτικές;
Θα μου πεις τώρα ότι διαπραγματεύεσαι, ότι δημιούργησες πλεόνασμα, ότι έριξες το επιτόκιο των δανείων και τα επιμήκυνες. Ξέρω, ξέρω, όλ’ αυτά είναι πέρα για πέρα αλήθεια, αλλά για κάποιο μυστήριο λόγο ο ελληνικός λαός αρνείται να καταλάβει το έργο σου και πηγαίνει και αυτοκτονεί σωρηδόν, παρατάνε τα σπίτια τους και τρέχουν σε συσσίτια για να δημιουργήσουν ψευδείς εντυπώσεις στη διεθνή κοινή γνώμη, κάνουν ό,τι μπορούν, τέλος πάντων για να αποδομήσουν το έργο σου, να ανεχθούν τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται, να συντηρήσουν τις εστίες της ανομίας και να ενισχύσουν τα άκρα – έτσι, από πείσμα.
Το μόνο, βρε Αντώνη, που δεν καταλαβαίνω είναι τι ακριβώς πρεσβεύεις εσύ στον μάταιο τούτο κόσμο. Σε ήξερα για υπερπατριώτη, να όμως τώρα που αφήνεις στην άκρη και την ΑΟΖ και το Σκοπιανό (όχι ότι προσωπικά θα ήθελα να δω να εφαρμόζονται οι πολιτικές σου σ’ αυτά τα θέματα). Ακόμα και την Κύπρο την άφησες στην τύχη της, και ευτυχώς που βρέθηκε ο Σάλλας να πάρει τις κυπριακές τράπεζες από το υστέρημά του και με δικό του ρίσκο και κάπως σώθηκε το παιχνίδι. Τα σύνορα με την Αλβανία που άνοιξες κάποτε και καμάρωνες τα έκλεισες πάλι – αυτό δεν το καταλαβαίνω. Φιλελεύθερος ήσουν και ήθελες να μειώσεις τους φόρους αλλά τίποτα, αυτοί όλο και αυξάνονται σε πείσμα του φιλελευθερισμού σου. Θρήσκος είσαι, αλλά κι αυτό το πράγμα να βάλεις τη συνεδρίαση της Βουλής για τα επαχθή εφαρμοστικά μέτρα ανήμερα τη Μεγάλη Πέμπτη δεν συνάδει. Ακραιφνής δεξιός ήσουν, και τόσον καιρό ανέχεσαι να κυβερνάς μαζί με σοσιαλδημοκράτες και με αριστερούς. Τι θέλεις σ’ αυτό τον κόσμο, Αντώνη, και τι επιδιώκεις, ούτε κι εσύ δεν το ’χεις ξεκαθαρίσει μου φαίνεται. Υποθέτω όμως ότι το κάνεις για το καλό της πατρίδας, οπότε εντάξει.
Εκεί που σε παραδέχομαι είναι στον χειρισμό της ποίησης. Δεν σου το ’χα, ρε συ Αντώνη, να παίζεις τον Ελύτη στα δάχτυλα, κι ας είχε πάρει θέση υπέρ της Πολιτικής Άνοιξης, της Χαμένης Άνοιξης λέω εγώ, αλλά αυτό δεν ανήκει στο σώμα της ποιήσεως οπότε δεν είσαι υποχρεωμένος να το καταλάβεις.
Σε θαύμασα πριν από λίγον καιρό που ξετρύπωσες εκείνο το καταπληκτικό απόσπασμα από τον «Μικρό ναυτίλο» του Ελύτη: «Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις». Εντάξει, μερικοί κακοπροαίρετοι λένε ότι το απήγγειλες λάθος, πως ούτε τρεις αράδες δεν μπορείς να διαβάσεις σωστά, είπες «εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα» και όχι «εάν αποσυνδέσεις». Αλλά αυτό είναι για μένα λεπτομέρεια. Είτε έτσι το πεις είτε αλλιώς, το νόημα δεν αλλάζει, ίσως μάλιστα η δική σου εκδοχή να είναι ακριβέστερη – πώς στα κομμάτια μπορούσε να φανταστεί ο Ελύτης πού θα φτάσει η χώρα επί των ημερών σου. Εντάξει, λοιπόν, την αποσύνθεσες την Ελλάδα, τα κατάφερες, μπράβο σου.
Τα άλλα, τώρα, την ελιά και το αμπέλι και το καράβι, άσ’ τα, είναι δική μας δουλειά. Έτσι που τα κατάφερες, σιγά μη σου αναθέσουμε και τη λεπτή, επίπονη και απαιτητική αποστολή της ανασύνθεσης της χώρας – μη χάσουμε.
kasdaglis

Αντιμέτωπος με ισόβια κάθειρξη ο Παπανδρέου

Την ώρα που μιλούσε για διεφθαρμένους και φοροφυγάδες Έλληνες, μοίραζε εκατομμύρια χωρίς παραστατικά!
Αρνούνται να τον στηρίξουν ακόμα και οι δικοί του.
Δεν διαψεύδεται η αποκάλυψη για το πόρισμα των οκρωτών – ψελλίζουν διαρροές περί “οργής” για να κρύψουν τον τρόμο.
Οι εξελίξεις πλέον είναι ραγδαίες. Τα 100 εκατομμύρια που διακινήθηκαν στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι χρήμα κάποιας ιδιωτικής επιχείρησης αλλά δημόσιο χρήμα. Διακεκριμένοι εισαγγελείς συμφωνούν ότι σε οποιαδήποτε κρατική δομή να συνέβαινε κάτι παρόμοιο, όλοι οι
εμπλεκόμενοι θα είχαν οδηγηθεί σιδεροδέσμιοι στις φυλακές.
Αυτό όμως που έχει εξοργίσει το δικαστικό σώμα είναι τα “χαρτάκια” με τις δαπάνες που έφεραν την υπογραφή του! “Ο άνθρωπος που μας ανάγκασε να δικάζουμε τίμιους μεροκαματιάρηδες για χρέη, συνέβαλλε άμεσα σε μία κολοσσιαία υπόθεση φοροδιαφυγής!”
“Δεν θα τολμήσει κανείς να βάλει φάκελλο στο αρχείο, θα τον συντρίψουμε εμείς οι ίδιοι” συμπληρώνουν.
Και είναι απολύτως λογικό. Αυτός ο άνθρωπος την ώρα που τολμούσε να μιλά για διαφθορά, που αποκαλούσε τους Έλληνες “φοροφυγάδες”, έκανε πάρτι εκατομμυριων μαζί με τους λεγόμενους “κηπουρούς” σκορπίζοντας δημόσιο χρήμα. Ήδη το πρώτο χτύπημα στον Αθανασάκη είναι ενδεικτικό: “Φέρε πίσω τα 300.000″ λέγεται πως ήταν το τελεσίγραφο που έλαβε. Ο ένας μετά τον άλλον που κάποτε έσπευδαν για να μπουν στον “στενό κύκλο” της αθλιότητας, τώρα πανικόβλητοι διαχωρίζουν την θέση τους. “Εμείς δεν ξέραμε τίποτα. Τα πάντα περνούσαν από τον πρόεδρο”.
Ο νόμος περί καταχραστών του δημοσίου χρήματος είναι εκεί και δεν αναιρείται από καμμία ασυλία.olympiada

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΟΧΙ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ...

Νέες ισορροπίες και επικείμενη σύγκρουση στην Ευρώπη

Οι τελευταίες δηλώσεις των Ζοζέ Μπαρόζο και Όλι Ρεν, σύμφωνα με τις οποίες οι πολιτικές λιτότητας έφθασαν στα όριά τους και πλέον πληρούνται οι προϋποθέσεις για μια ηπιότερη δημοσιονομική προσαρμογή, δείχνουν ότι αρχίζουν να διαμορφώνεται συνθήκες για την ανατροπή του υπάρχοντος σκηνικού και τη χάραξη μιας πιο συγκροτημένης πορείας της οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται στην ευρωζώνη.

Η σαφής αυτή τοποθέτηση των επικεφαλής της Κομισιόν θέτει τις προϋποθέσεις και για την έμπρακτη διαφοροποίηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τους υπέρμαχους της μονομερούς σκληρής λιτότητας – διαφοροποίηση για την οποία υπάρχουν βάσιμες προοπτικές ότι μπορεί να εκφραστεί και επισήμως στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Με τα δεδομένα αυτά, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οδηγούμαστε σε μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στη Γερμανία, που μέχρι στιγμής υπαγορεύει τις δικές της επιταγές και επιβάλει την πολιτική της, και στις άλλες χώρες της ευρωζώνης, με την υποστήριξη για πρώτη φορά και της Κομισιόν, η οποία έβγαινε πάντοτε μπροστά απαιτώντας την πιστή εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας.

Την άποψη αυτή ενισχύει επίσης το γεγονός ότι και η Ολλανδία, χώρα - δορυφόρος του Βερολίνου, επιδεικνύει απροθυμία να λάβει πρόσθετα μέτρα για την επίτευξη της δέσμευσης που έχει αναλάβει για τη μείωση του ελλείμματος, το οποίο έχει πλέον εκτροχιαστεί επιδεινώνοντας την ύφεση.

Η κατάσταση σήμερα στην ευρωζώνη καθιστά μονόδρομο την επιβράδυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής. Αυτό σημαίνει ότι η Ανγκελα Μέρκελ, είτε πριν είτε μετά τις γερμανικές εκλογές θα υποχρεωθεί να συναινέσει στη μετάθεση για το 2014 ή το 2015 των στόχων για τη μείωση του ελλείμματος που έχουν τεθεί για το 2013 σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ισπανία.

Η εμμονή της Γερμανίας να επιβάλει στις άλλες χώρες τη δική της πολιτική, θέλοντας να δείξει ότι είναι το αφεντικό, δημιουργεί πλέον προβλήματα και στο στενό πυρήνα της ευρωζώνης. Για αυτό θα πρέπει να διαμορφωθούν το ταχύτερο νέες ισορροπίες που θα βγάλουν την ευρωζώνη από το σημερινό φαύλο κύκλο της λιτότητας που τροφοδοτεί την ύφεση και προκαλεί έκρηξη της ανεργίας.

Στην περίπτωση αυτή, και η χώρα μας, η οποία εμφανίζει τη μεγαλύτερη ύφεση και την υψηλότερη ανεργία στην ΕΕ, θα αποκτήσει νέες προοπτικές στην προσπάθειά της για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Πηγή

Ας μιλήσουμε για το Σύνταγμα κύριε Σαμαρά...

Του Νίκου Μποσινάκου*

Με πρόσφατη βαρυσήμαντη συνέντευξη του ο Πρωθυπουργός αποφάνθηκε ότι το Σύνταγμα “επιτρέπει τις απολύσεις”.
Ας παραβλέψουμε ότι ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, αρμόδιος Υπουργός του, και πλήθος άλλων συνταγματολόγων, έχει αποφανθεί περί του αντιθέτου.(με άρθρο του στην Αυγή στις 18/4/2010)
Ας δεχτούμε ότι ο Πρωθυπουργός ...έχει πάντα δίκιο, ειδικά όταν αυτό υπαγορεύεται από τον κύριο Τόμσεν.
Ας μιλήσουμε λοιπόν για το Σύνταγμα, κύριε Σαμαρά...
Επιτρέπει το Σύνταγμα την επιβολή κεφαλικού φόρου, την υπερφορολόγηση της μισθωτής εργασίας και της μικρής περιουσίας, την κατάργηση κοινωνικού χαρακτήρα φοροαπαλλαγών και την διατήρηση άλλων υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου;
Άρθρο 4 παρ.5. Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την ασυλία σε τραμπούκους, την ατιμωρησία ρατσιστών, τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα ανθρώπων που απλώς δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα, τα πογκρόμ και την στέρηση του δικαιώματος στην ιθαγένεια σε παιδιά που μεγαλώνουν, θέλουν και γίνονται Έλληνες ακόμη και αν εσείς και το Κράτος σας τελικά δεν βάλει τη σφραγίδα του;
Άρθρο 6 παρ.2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο.
Επιτρέπει το Σύνταγμα τα βασανιστήρια και τους ξυλοδαρμούς κρατουμένων, την δημόσια διαπόμπευση συλληφθέντων, την ατιμωρησία αστυνομικών οργάνων που ξεσπούν με μανία σε δεμένους χειροπόδαρα ανθρώπους;
Άρθρο 7 παρ.2. Τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την βίαιη επίθεση των δυνάμεων ασφαλείας σε διαδηλωτές, την σύλληψη απλών διαδηλωτών, την ενοχοποίηση πολιτών με σακίδια και την ρίψη δακρυγόνων στο άμαχο πλήθος;
Άρθρο 11. παρ.1. Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την υποβάθμιση της παιδείας, το κλείσιμο σχολείων με κριτήριο την δημοσιονομική εξυγίανση, την οικονομική εξόντωση εκπαιδευτικών και γονιών, την υποθήκευση του μέλλοντος μας;
Άρθρο 17 παρ.2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.
Επιτρέπει το Σύνταγμα το κλείσιμο Νοσοκομείων, την υγεία μόνο με αντίτιμο, τον αποκλεισμό των μη εχόντων από την δημόσια περίθαλψη, την κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και των προγραμμάτων στέγασης, την περικοπή και κατάργηση επιδομάτων αναπηρίας, των συντάξεων;
Άρθρο 21 παρ.3. Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων.
Παρ.4. Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την οικονομική πολιτική που οδηγεί 6 στους 10 νέους στην ανεργία, 3 στους 10 άνεργους, που καταργεί στην πράξη τις συλλογικές συμβάσεις και τη διαιτησία;
Άρθρο 22 παρ.1. Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.
Παρ. 2. Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία με επιτάξεις και καταστολή;
Άρθρο 23 παρ.2. Η απεργία αποτελεί δικαίωμα, ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων.
Επιτρέπει το Σύνταγμα το ξεπούλημα των δημοσίων εκτάσεων, παραλιών, δασών, λιμανιών για να εξυπηρετηθεί το χρέος; Επιτρέπεται η ασυδοσία επενδυτών που για λίγο χρυσάφι καταργούν κάθε δικαίωμα στις μελλοντικές γενιές να ζήσουν στον τόπο των γονιών τους;
Άρθρο 24 παρ.1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Η σύνταξη δασολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους. Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την σύναψη και θέση σε ισχύ δανειακών συμβάσεων, μνημονίων συνεργασίας και διεθνών συνθηκών χωρίς να ψηφιστούν από τη Βουλή; Μπορεί ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομικών να υποθηκεύει τον πλούτο της χώρας και το μέλλον των ανθρώπων της με μια του υπογραφή;
Άρθρο 28 παρ.1. Οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.
Επιτρέπει το Σύνταγμα τη αυτογελοιοποίηση των θεσμών με την αναγόρευση κάθε δόσης του δανείου σε έκτακτη ανάγκη ώστε να περάσουν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου διατάξεις επί διατάξεων άσχετες μεταξύ τους και χωρίς ίχνος επείγουσας ανάγκης;
Άρθρο 44. παρ.1. Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιερχομένου.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την προβατοποίηση των αντιπροσώπων του Έθνους, το προβάδισμα της κομματικής πειθαρχίας έναντι της λαϊκής θέλησης, τον εξευτελισμό του θεσμού του βουλευτή με το “ναι σε όλα, γιατί το λέει το Κόμμα”;
Άρθρο 60. παρ.1. Οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση.
Ας αφήσουμε το Σύνταγμα στην άκρη λοιπόν κύριε Σαμαρά. Παρά τη συμβολή ανθρώπων που κόβουν, ράβουν, ερμηνέυουν και ξεχειλώνουν με χίλιους τρόπους του Νόμους, όπως ο συνέταιρος σας κ.Βενιζέλος, δε σας συμφέρει αυτή η συζήτηση. Κατά κοινή ομολογία και παρά τον όρκο που δώσατε εσείς και οι Υπουργοί σας (οι επίορκοι που ψάχνετε;) υπάρχουν πάμπολλες περιπτώσεις παραβίασης του από την δική σας αλλά και τις προηγούμενες Κυβερνήσεις.
Το τι λοιπόν επιτρέπεται ή όχι δεν θα μας το πει το Σύνταγμα.
Θα το επιβάλλει την κατάλληλη στιγμή ο κυρίαρχος, συνειδητοποιημένος και αποφασισμένος Λαός.
Άλλωστε ακόμη και το Σύνταγμα όχι μόνο επιτρέπει αλλά και επιβάλλει την αντίσταση απέναντι σε όσους το παραβιάζουν...
Ακροτελεύτια διάταξη παρ.4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία."
*Υπάλληλος στο Υπουργείο Εργασίας, μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων

left.gr

Στάση πληρωμών απ’ όλους σε όλους

* Κούφια λόγια οι πρωθυπουργικοί -και χθες- ισχυρισμοί περί "επανεκκίνησης" της οικονομίας
* Περαιτέρω μείωση κατά 3,5% σημείωσε τον Μάρτιο η δανειοδότηση επιχειρήσεων και νοικοκυριών από τις τράπεζες
* Αυξήθηκαν κατά 2,2 δισ. στο τρίμηνο τα χρέη προς το Δημόσιο
* Σήμερα και αύριο στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο με στόχο έσοδα 6 δισ.
Βαθιά στην κατάψυξη βρίσκεται η ελληνική οικονομία, με τα στοιχεία να διαψεύδουν πανηγυρικά το καθημερινό πλέον "μοντάζ" της πραγματικότητας από την κυβέρνηση των κ. Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη. Λίγες ώρες μετά τη "φωτογράφιση" του κ. Σαμαρά με τους εκπροσώπους της Nokia, η Τράπεζα της Ελλάδος ανακοίνωσε ότι η δανειοδότηση επιχειρήσεων και νοικοκυριών από τις τράπεζες παρουσίασε επιβράδυνση και τον Μάρτιο κατά 3,5%. Παράλληλα, γινόταν γνωστό ότι τον ίδιο μήνα οι οφειλές των ιδιωτών προς τις εφορίες αυξήθηκαν κατά 800 εκατ. ευρώ. Για το πρώτο τρίμηνο του έτους τα χρέη επιχειρήσεων και νοικοκυριών αυξήθηκαν κατά 2,2 δισ., ενώ συνολικά παλαιές και νέες οφειλές έφτασαν τα 57,2 δισ. ευρώ. Η εικόνα αυτή συμπληρώνεται από το στοιχείο που έγινε γνωστό πριν από λίγες μέρες, ότι το τελευταίο διάστημα αυξάνονται και οι οφειλές του Δημοσίου προς τους ιδιώτες. Με λίγα λόγια, δεν κινείται τίποτα, προς καμιά κατεύθυνση...

http://www.avgi.gr

H PASOK Airlines σας καλοσωρίζει στην πτήση της.Του Π. Κατσάκου

Σύμφωνα με το πόρισμα που συνέταξαν οι ορκωτοί λογιστές εντοπίστηκαν να έχουν εκδοθεί 45.000 αεροπορικά εισιτήρια σε διάστημα ενός μόνο χρόνου για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό βλέπει κανείς πως 123 άτομα «πετούσαν» κάθε μέρα για τις ανάγκες και τους σκοπούς του Κινήματος εντός και εκτός Ελλάδας. Ένα κίνημα με φτερά, όπως τα φτερά που έκαναν 114 εκατ. ευρώ και πέταξαν από τα ταμεία της Ιπποκράτους.Ένα «ιπτάμενο» κόμμα, που με τον σύγχρονο Φιλέα Φογκ στο πιλοτήριο έκανε το γύρο του κόσμου σε καθημερινή βάση. Ένα πολιτικό «αεροπλανάκι» που επάξια θα μπορούσε να μετονομασθεί σε PASOK Airlines.

left.gr

Die Welt: «Κύριε Σόιμπλε συμψηφίστε τα χρέη του πολέμου»

Η Ελλάδα δεν έλαβε ποτέ αποζημίωση

Με τίτλο «κύριε Σόιμπλε μιλήστε για τα χρέη του πολέμου», η έγκριτη γερμανική εφημερίδα Die Welt αφιερώνει ένα μεγάλο άρθρο στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα. «Η Αθήνα ζητεί αποζημίωση, ανοικτό το θέμα, μιλάμε για € 160 δισεκατομμύρια ευρώ, συν τους τόκους από το 1945», αναφέρει στον υπότιτλο η εφημερίδα.ΔίστομοΗ Die Welt αναφέρεται στον υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλο και τις διαβεβαιώσεις του «προς τον ελληνικό λαό πως το θέμα των αποζημιώσεων είναι ανοιχτό για να κλείσει με το δίκιο να θριαμβεύει», καθώς και στο Μανώλη Γλέζο, τον οποίο χαρακτηρίζει «εθνικό ήρωα». Γράφει επίσης για την συζήτηση που έγινε στη Βουλή και τις απόρρητες εκθέσεις για το θέμα που έχει στα χέρια της η ελληνική 

κυβέρνηση.

Δημοσίως, αναφέρει η γερμανική εφημερίδα, είναι γνωστό πως η Ελλάδα ποτέ δεν έλαβε αποζημίωση από τη Γερμανία για την καταστροφή και λεηλασία ελληνικών περιουσιών υπό γερμανική κατοχή και για αναγκαστική «πίστωση» του Χίτλερ και πως η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις της.

«Αυτός ο ηθικός κίνδυνος θα μπορούσε να θέσει τη Γερμανία υπό πίεση, αργά ή γρήγορα. Τουλάχιστον συμβολικά ας δείξει καλοσύνη. Ενδεχομένως με μερική παραίτηση από τα ποσά, τα οποία οφείλονται από την Ελλάδα, και το οποίο ίσως τελικά κάνει έτσι ή αλλιώς, γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί ποτέ να τα επιστρέψει», καταλήγει η Die Welt.

enet.gr

Όλοι στο Σύνταγμα την Κυριακή 28 Απρίλη στις 6.30 το απόγευμα

Το πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε και ψηφίζεται με κατεπείγουσες διαδικασίες στη Βουλή που προωθεί νέα μέτρα φοροληστείας, οδηγεί σε χιλιάδες απολύσεις των εργαζομένων στο δημόσιο, προχωρεί σε ιδιωτικοποιήσεις και σε λουκέτο οργανισμούς του Δημοσίου.

Οι ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου ουσιαστικά είναι η έναρξη για την προώθηση και εφαρμογή ενός νέου μνημονίου με καταστροφικές συνέπειες για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

 Απέναντι σε αυτή την πολιτική ο μοναδικός δρόμος για να σταματήσει ο κατήφορος και να μπει φρένο στην πλήρη φτωχοποίηση των εργαζομένων και του λαού, είναι ο μαζικός ενωτικός αγώνας για την ανατροπή αυτών των πολιτικών.

Η Αυτόνομη Παρέμβαση καλεί όλους τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους ανέργους, τη νεολαία, να συμμετέχει μαζικά στο συλλαλητήριο που διοργανώνουν τα συνδικάτα την Κυριακή 28 Απριλίου στο Σύνταγμα (Όθωνος & Αμαλίας) στις 6.30 το απόγευμα, ημέρα ψήφισης του πολυνομοσχεδίου.

Όλοι στον αγώνα για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών

«Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος του, τσάκισε τον»

Άρθρο του Θωμά Μπιζά μέλους της εκτελεστικής επιτροπής της ΠΟΕ –ΟΤΑ,  για την ανάγκη δημιουργίας αντιφασιστικού μπλοκ από τους εργαζόμενους των Ο.Τ.Α.

Ο φασισμός  ξαναδείχνει τα δόντια του .  Όσο βλέπουν στην φασιστική συμμορία της χρυσής αυγής (Χ.Α)  τα δημοσκοπικά ποσοστά τους να αυξάνονται  , τόσο πιο πολύ αποθρασύνονται. 

Εφαρμόζουν  απροκάλυπτα  πλέον τις ναζιστικές πρακτικές με εφόδους κατά ταλαίπωρων  μεταναστών και των οργανώσεων της αριστεράς .

Οι ανατριχιαστικές εικόνες των ταγμάτων εφόδου των ναζί ξαναζωντανεύουν  στην σύγχρονη Ελλάδα. 

Οι φασιστικές συμμορίες  μπαίνουν στους πιο ευαίσθητους χώρους όπως είναι τα νοσοκομεία και τρομοκρατούν . 

Σχεδιάζουν να κάνουν τα ίδια  σε παιδικούς σταθμούς , και σε άλλες κοινωνικές υπηρεσίες . Να κάνουν το ίδιο και με τις κινήσεις και τις οργανώσεις της αριστεράς.

Τα συνδικάτα είναι βέβαιο πως θα είναι ο επόμενος στόχος τους.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους,  το συνδικαλιστικό κίνημα δυστυχώς δεν έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα με σοβαρό και υπεύθυνο τρόπο το ζήτημα της φασιστικής απειλής.

Ο φασισμός ήταν, είναι και θα είναι πάντα  ορκισμένος εχθρός του συνδικαλιστικού και του εργατικού κινήματος γιατί εκφράζει  ξεκάθαρα  τα συμφέροντα των ταξικών αντιπάλων του εργατικού κινήματος. Τα συμφέροντα των ισχυρών και της άρχουσας τάξης. 

Η αντιμετώπιση του φαινομένου του φασισμού που σχετίζεται άμεσα με την βαθειά οικονομική και κοινωνική κρίση δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί πλέον να αμφισβητήσει. 

Είναι σίγουρο πως οι οργανώσεις της αριστεράς δεν μπορούν από μόνες τους να αντιπαρατεθούν με τις φασιστικές συμμορίες  της Χ.Α . και δεν πρέπει με κανένα τρόπο να  το επιχειρήσουν , να αναλάβουν από μόνες τους   αυτή την αντιπαράθεση . 

Τότε υπάρχει ο σοβαρός κίνδυνος να στοιχηθούν μαζί με τους φασίστες και άλλες δυνάμεις και να δημιουργηθούν  αντιαριστερά μπλοκ στα οποία το λογικό είναι πως θα ηγηθεί το φασιστικό κόμμα της Χ.Α .

Σε αυτή την περίπτωση ,η μεγάλη ενδυνάμωση της συμμορίας θα είναι ανεξέλεγκτη και ο κίνδυνος ακόμα και μιας εμφύλιας σύγκρουσης πολύ πιθανός. 

Για αυτούς τους λόγους το εργατικό -συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αναλάβει την προσπάθεια για την συγκρότηση ενός πολύ πλατιού αντιφασιστικού μετώπου και να ηγηθεί αυτού του μετώπου. 

Στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις ομοσπονδίες  του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα πρέπει να συγκροτηθούν αντιφασιστικές κινήσεις και μέτωπα εργαζομένων, με στόχο την απόκρουση την φασιστικής απειλής. 

Ειδικότερα στους ΟΤΑ, η συγκρότηση ενός αντιφασιστικού μπλοκ δυνάμεων που θα συγκροτείται  από στελέχη των παρατάξεων που δρουν στον χώρο των ΟΤΑ, ( ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ, ΑΣΚ-ΟΤΑ, ΑΚΙΣ, ΠΑΜΕ αλλά και όσους  συνάδελφους  από την παράταξη της ΔΑΚΕ θα ήθελαν να συμμετέχουν) , είναι επιβεβλημένη και εφικτή. 

Οι αντιθέσεις και οι διαφορές μεταξύ των παρατάξεων είναι υπαρκτές , είναι δεδομένες , είναι ξεκάθαρες και θα εξακολουθούν να υπάρχουν έτσι και αλλιώς. Είτε συγκροτηθεί το αντιφασιστικό μπλοκ ,είτε δεν συγκροτηθεί ποτέ. 

Η συγκρότηση ενός αντιφασιστικού μπλοκ στους ΟΤΑ  δεν θα αλλοιώσει  την όποια ιδεολογική ταυτότητα   των παρατάξεων . 

Το αντίθετο μάλιστα.  Για την αξιοπιστία και την ευρύτητα αυτού του μπλοκ ,χρήσιμο  και απαραίτητο είναι, να φαίνεται ξεκάθαρα πως  συναποτελείται από συνδικαλιστές που ανήκουν σε διαφορετικές παρατάξεις  και  που παρά  τις υπαρκτές  και φανερές διαφορές τους, αποφάσισαν  να συγκροτήσουν από κοινού ένα αντιφασιστικό μέτωπο. 

Είναι δεδομένο πως  θα υπάρχουν δυσκολίες  και αναστολές και δεύτερες σκέψεις σε πολλούς , όταν διαβάζουν αυτές  τις  σκέψεις  για την συγκρότηση του αντιφασιστικού μπλοκ. Είναι κατανοητά όλα αυτά .

Και οι φόβοι είναι κατανοητοί. Πρέπει όμως να ξεπεραστούν. 

Πιστεύω πως η συγκρότηση ενός τέτοιου μπλοκ είναι ευθύνη και  καθήκον μας. 

Είναι χρέος μας τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να το κάνουμε. 

Οι ΟΤΑ λόγω των επικείμενων δημοτικών εκλογών  , αλλά και των κοινωνικών υπηρεσιών  και των εθνικών γιορτών που διοργανώνουν, προκαλούν το ζωηρό ενδιαφέρον της Χ.Α . 

Είναι απολύτως σίγουρο πως θα υπάρξουν μεγάλα προβλήματα και εντάσεις πολύ σύντομα στον χώρο των ΟΤΑ. 

Ήδη έχουν παρουσιαστεί σοβαρά κρούσματα στις εθνικές γιορτές που διοργανώνουν οι ΟΤΑ,  αλλά και σε διαδήλωση εργαζομένων και σε εκλογές πρωτοβάθμιων συλλόγων. 

Έχουμε ήδη χάσει πολύτιμο χρόνο. 

Γνωρίζοντας και τις δυσπιστίες που υπάρχουν και τις λογικές και αναμενόμενες ενδοπαραταξιακές συζητήσεις που γίνονται μέχρι να αποφασιστεί η συμμετοχή των συνδικαλιστικών στελεχών  σε τέτοιες κινήσεις  , προτείνω να παρθούν άμεσα πρωτοβουλίες για να ξεκινήσει τουλάχιστον η συζήτηση. 

Αυτόν τον στόχο της λήψης των άμεσων πρωτοβουλιών επιχειρεί να εξυπηρετήσει και αυτό το κείμενο. 

Η αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής είναι κυρίως δική μας ευθύνη  και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε το ζήτημα. 

Να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Τόσο απλά.
                                                                                                            

Αθήνα 27/4/2013

Θωμάς Μπιζάς  μέλος της Ε.Ε της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

«Αρμαγεδώνας» για 252 οργανισμούς και δημοτικές επιχειρήσεις

252 οργανισμοί και Δημοτικές Επιχειρήσεις που μπαίνουν στο στόχαστρο

Η «Ε» παρουσιάζει τον κατάλογο που έχει καταρτίσει η κυβέρνηση με τα 252 Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) που θα βρεθούν στο στόχαστρο -όπως προανήγγειλε και ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Αντώνης Μανιτάκης- καταργήσεων ή συγχωνεύσεων και θα αποτελέσουν την πρώτη «δεξαμενή» για τις 15.000 απολύσεις υπαλλήλων, εκ των οποίων οι 2.000 θα πραγματοποιηθούν άμεσα.

Τα νομικά αυτά πρόσωπα του δημόσιου τομέα διαθέτουν κατά κανόνα υπαλλήλους αορίστου χρόνου, αλλά και σημαντικό αριθμό συμβασιούχων ορισμένου χρόνου και έργου, οι οποίοι θα αναγκαστούν να οδηγηθούν στην έξοδο από το Δημόσιο με την καταβολή αποζημίωσης και, πιθανότατα, την παροχή πρόσθετων κινήτρων, όπως εξαγορά πλασματικών συντάξιμων χρόνων με ευνοϊκούς όρους.

Από τους δημόσιους αυτούς οργανισμούς έχουν ήδη ζητηθεί και παραληφθεί, μέσω των διοικήσεών τους, τα πλήρη στοιχεία της «ταυτότητάς» τους, ώστε να αξιολογηθούν από επιτροπή εμπειρογνωμόνων με βάση μελέτες σκοπιμότητας και δημόσιου συμφέροντος. Η επιτροπή θα αποφανθεί σε ποια από αυτά θα τεθεί λουκέτο, ποια θα συγχωνευθούν και ποια θα παραμείνουν. Τα στοιχεία που εστάλησαν στο αρμόδιο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης αφορούν το νομικό τους καθεστώς (δηλαδή με ποια προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις ή κοινές υπουργικές αποφάσεις συστάθηκαν), την περιουσιακή τους κατάσταση, το έργο που επιτελούν, αν λαμβάνουν και σε τι ύψος κρατική χρηματοδότηση, τις οφειλές τους προς τρίτους, το προσωπικό που απασχολούν και με τι είδους σχέση εργασίας κ.λπ.

Πελατεία ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους οργανισμούς διαθέτουν προσωπικό από 5 έως 20 υπαλλήλους και συστάθηκαν κυρίως τα τελευταία 20 χρόνια, ικανοποιώντας πρωτίστως πελατειακές ανάγκες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Μάλιστα, η επιλογή του προσωπικού στις περισσότερες περιπτώσεις είχε γίνει μέσω ρουσφετιών και με διαδικασίες, φυσικά, εκτός ΑΣΕΠ. Το παρεχόμενο έργο τους χαρακτηρίζεται αναποτελεσματικό και με μικρή συνεισφορά στο κοινωνικό σύνολο. Εντούτοις, ανάμεσα σε αυτούς υπάρχουν και οργανισμοί με υψηλού επιπέδου αποδόσεις όσον αφορά την εκπαίδευση, την προστασία του περιβάλλοντος, την υγεία κ.λπ.

Οι 252 αυτοί οργανισμοί περιλαμβάνονται στο Μητρώο των Φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, που αριθμεί συνολικά 1.506 οργανισμούς και δημόσιες επιχειρήσεις και εποπτεύονται κυρίως από 10 υπουργεία. Οι περισσότεροι από τους φορείς είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, όπως ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία, Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (δήμοι, περιφέρειες), ανώνυμες εταιρείες, ειδικοί λογαριασμοί, φορείς πρόνοιας κ.λπ. Οι 252 οργανισμοί (ΝΠΙΔ) απασχολούν μερικές χιλιάδες υπαλλήλους και εποπτεύονται κατά βάση από τα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης, Εσωτερικών (δημοτικές επιχειρήσεις), Περιβάλλοντος, Ανάπτυξης και Υποδομών, Υγείας και Παιδείας και Πολιτισμού (κυρίως στον αθλητισμό). Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο σε δημοτικές επιχειρήσεις που εποπτεύονται από τους 325 δήμους σε όλη τη χώρα σε σύνολο 555 οι 114, δηλαδή μία στις 5, είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου.

Η απόφαση της κυβέρνησης, κατ' απαίτησιν της τρόικας, να προχωρήσει έως τα τέλη του 2013 σε 4.000 απομακρύνσεις υπαλλήλων και άλλων 11.000 μέχρι τα τέλη του 2014, έχει ανάψει φωτιές και στο εσωτερικό της, μεταξύ υπουργών. Ηδη, σύμφωνα με πληροφορίες, ορισμένοι αρνούνται σφόδρα να συναινέσουν στο κλείσιμο των οργανισμών που εποπτεύουν, υποστηρίζοντας τη χρησιμότητα αλλά και το παραγόμενο έργο τους. Αλλοι επικαλούνται για την κάθετη άρνησή τους το γεγονός ότι οι εποπτευόμενοι από αυτούς οργανισμοί δεν χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ άλλοι διαχειρίζονται προγράμματα του ΕΣΠΑ και ενδεχόμενο λουκέτο σε αυτούς θα οδηγήσει σε απένταξη έργων που ήδη τρέχουν ή δρομολογούνται. Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης βρίσκεται πλέον μεταξύ σφύρας και άκμονος, γιατί, εκτός των άλλων, πρέπει να οδηγήσει και χιλιάδες ανθρώπους στην ανεργία. Αρα το πιθανότερο και επιδιωκόμενο είναι να προσπαθήσει να τρενάρει την υπόθεση (το 2011 είχε ακυρωθεί στην πράξη η μνημονιακή δέσμευση για 15.000 απολύσεις), περιορίζοντας τον αριθμό τών προς κατάργηση ή συγχώνευση οργανισμών ή, στην περίπτωση που δεν τα καταφέρει, να χορηγήσει ελκυστικά ανταλλάγματα στους προς απομάκρυνση υπαλλήλους, αντίστοιχα των οποίων δεν υπάρχουν στον ιδιωτικό τομέα.

Τα 252 Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) που θα βρεθούν στο στόχαστρο: ΕΔΩ και ΕΔΩ
Η αναδημοσίευση της ειδησεογραφίας από εφημερίδες, έντυπα και ηλεκτρονικές σελίδες γίνεται για την ενημέρωση των αναγνωστών και δε συνεπάγεται την υιοθέτηση των απόψεων, που εκφράζονται από την ΑΣΚ-ΟΤΑ

Ο θυμός της Γερμανίας, τρία χρόνια μετά

Ο θυμός της Γερμανίας, τρία χρόνια μετά

Του Γιάννη Βαρουφάκη

Καθώς κλείνουν τρία χρόνια από το Μνημόνιο, οι επετειακές ανασκοπήσεις δίνουν και παίρνουν, όπως είναι φυσικό. Τρία χρόνια μετά, ίσως έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αντί να προβούμε σε μια ακόμα επισκόπηση του «κακού που μας βρήκε», να δούμε ξανά αυτά τα τρία χρόνια, μέσα από τα μάτια του μέσου Γερμανού.

Διαβάζοντας τα ευρήματα του πρόσφατου Ευρωβαρόμετρου, παρατηρούμε μια θεαματική άνοδο του ποσοστού των Γερμανών πολιτών που δεν εμπιστεύονται τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ούτε και τους χειρισμούς της κυβέρνησής τους ως προς την ευρωπαϊκή κρίση. (Εκεί που το 2007 μόνον το 36% δήλωνε έλλειψη εμπιστοσύνης στους ευρωπαϊκούς

θεσμούς και στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Γερμανίας, πέρσι, το 2012, το ποσοστό αυτό μετετράπη σε πλειοψηφία της τάξης του 59%.) Σε συνδυασμό με τη δημιουργία του νέου ευρω-σκεπτικιστικού κόμματος (Εναλλακτική για τη Γερμανία), καθώς και της όλο και πιο έντονης καμπάνιας από το Ifo του κ. Sinn και την Bundesbank του κ. Weidemann εναντίον της διάσωσης της Ευρωζώνης μέσα από μια πραγματική τραπεζική ενοποίηση, είναι πασιφανές ότι απομακρύνεται επικίνδυνα η προοπτική της απαραίτητης πολιτικής και οικονομικής συνεννόησης μεταξύ της γερμανικής ηγεσίας και της υπόλοιπης (ελλειμματικής) Ευρώπης.

Μερικές μέρες μετά την υπογραφή του Μνημονίου 1, τον Μάιο του 2010, σε άρθρο εδώ στο protagon με τίτλο «Ο Θυμός της Γερμανίας», είχα χαρακτηρίσει τη δανειακή εκείνη συμφωνία «τιμωρητική» απέναντι στην Ελλάδα. Και αναρωτιόμουνα: «Μας αξίζει μια τέτοια τιμωρία; Μπορεί. Τουλάχιστον ο μέσος Γερμανός έτσι νομίζει. Δεν είναι όμως αυτό το ζήτημα. Το ερώτημα τίθεται αλλιώς: Αξίζει στον μέσο Γερμανό το αποτέλεσμα μιας τέτοιας εκδικητικής τιμωρίας; Νομίζω πως όχι. Έχει εργασθεί πολύ σκληρά ο μέσος Γερμανός για να του πρέπει μια Κρίση σαν αυτή που θα έρθει αν η κυβέρνησή του επιμείνει να μας επιβάλει τις Νέες Βερσαλλίες».

Τρία χρόνια μετά είναι πλέον γενικώς αποδεκτό, ακόμα και για τους ιθύνοντες του ΔΝΤ, ακόμα και για τον κ. Τόμπσεν, ότι η δανειακή συμφωνία του Μαίου του 2008, και οι όροι που την ακολούθησαν, όντως εμπίπτει σε αυτό που ένας φίλος οικονομολόγος εδώ στην Αμερική ονομάζει Βιβλική Διαχείριση Κρίσης (Biblical Crisis Management) – δηλαδή μια αυστηρή, τιμωρητική πολιτική που, εν τέλει, αποτυγχάνει (σύμφωνα με τα δικά της τα κριτήρια) να σταθεροποιήσει την κοινωνική οικονομία των οποίων τους πολίτες τιμωρεί παραδειγματικά. Αυτό που δεν είναι πασιφανές, αλλά που νομίζω ότι ισχύει, είναι ότι, πράγματι, ο μέσος Γερμανός είδε τη ζωή του να χειροτερεύει λόγω των «τιμωρητικών» Νέων Βερσαλλιών που πρωτο-επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και που, κατόπιν, επεκτάθησαν σε μεγάλο τμήμα της Ευρωζώνης.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης του Βερολίνου, ο μέσος Γερμανός βρέθηκε στο μάτι μιας συστηματικής οικονομικής επιδείνωσης. Μπορεί η ανεργία στη Γερμανία να κρατιέται, προς το παρόν, χαμηλά, αλλά το ποσοστό των εργαζόμενων-πτωχών (δηλαδή εργαζόμενων που βρίσκονται κάτω από το επίσημο γερμανικό όριο της φτώχειας – που δίδεται ως το 60% του μεσαίου εισοδήματος) αυξήθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια κατά 82%! Έτσι, οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί είτε βιώνουν πρωτοφανή οικονομική στενότητα είτε βλέπουν συναδέλφους τους, φίλους τους, να δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα χωρίς κρατικά επιδόματα. Παράλληλα, βλέπουν τις υπηρεσίες υγείας τους να πλήττονται από μεγάλες δόσεις κρατικής λιτότητας (καθώς η κυβέρνηση πασχίζει, στο πλαίσιο της αυτο-επιβολής αυστηρών δημοσιονομικών στόχων), και τα δημόσια σχολεία τους να υστερούν, την ώρα που ακούν από την τηλεόραση και διαβάζουν στην Bild για δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που πηγαίνουν ως δάνεια στις χώρες και στις τράπεζες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Φυσικό είναι, υπό αυτές τις συνθήκες, ο μέσος Γερμανός να μη θέλει να ακούσει για χαλάρωση της αυστηρής αντιμετώπισης εκείνων τους οποίους θεωρεί υπεύθυνους για τα δεινά του – τους Έλληνες, τους Πορτογάλους, τους Ιταλούς. Κι όποιος Γερμανός πολιτικός ή οικονομολόγος καταφερθεί εναντίον αυτών των Νέων Βερσαλλιών, χάνει αμέσως την εμπιστοσύνη του γερμανικού κοινού.

Κάπως έτσι εξηγείται το γεγονός ότι το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το SPD, δεν τολμά να δηλώσει (παρά μόνο κεκλεισμένων των θυρών) ότι συμφωνεί με όσους εξ ημών επιχειρηματολογούν υπέρ ευρωομολόγων, υπέρ μιας πραγματικής τραπεζικής ενοποίησης, υπέρ ενός ευρωζωνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Κόμματα και πολίτες εγκλωβίζονται σε μια ισορροπία κατεστημένων στρεβλών απόψεων που αποκλείουν την οποιαδήποτε συζήτηση για γενναία βήματα προς ορθολογικές λύσεις σε επίπεδο Ευρωζώνης. Την ίδια στιγμή, οι γερμανικές τράπεζες κάνουν πάρτυ λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης (βλέποντας τα κεφάλαια των αποταμιευτών της Περιφέρειας να ρέουν προς αυτές) ενώ το γερμανικό κράτος ποτέ του δεν μπορούσε να δανείζεται με χαμηλότερα επιτόκια.

Κάπως ετσι, το default της γερμανικής κοινής γνώμης δεν είναι άλλο από την εμμονή στη γενικευμένη λιτότητα και στην κάθετη άρνηση οποιασδήποτε δημιουργίας μηχανισμού ανακύκλωσης των γερμανικών πλεονασμάτων που είναι απαραίτητος τόσο για τη διατήρηση και αναπαραγωγή τους, όσο και για τη διάχυσή τους σε πλατύτερα στρώματα της (χειμαζόμενης) γερμανικής κοινωνίας. Το χειρότερο είναι ότι όσο περισσότερους Γερμανούς εγκλωβίζει η ισορροπία αυτή στη (σχετική) φτώχεια, τόσο περισσότερο ενισχύεται, καθιστώντας ακόμα πιο δυσχερή την απόδραση του γερμανικού λαού από τη λογική των Νέων Βερσαλλιών που καταστρέφουν την Ευρωπαϊκή Περιφέρεια, πλήττοντας ταυτόχρονα τον μέσο Γερμανό εργαζόμενο.

Αν αναφέρομαι ξανά και ξανά στη Συνθήκη των Βερσαλλιών (κάτι που έκανα για πρώτη φορά το 2010), το κάνω (α) επειδή ο παραλληλισμός με τα δικά μας ευρωζωνικά Μνημόνια είναι πολύ χρήσιμος και διαφωτιστικός, και (β) επειδή ο μέσος Γερμανός θα έπρεπε να μπορεί να καταλάβει το παράδοξο που ελλοχεύει σε μια τέτοιου είδους και φύσης Συνθήκη. Σημασία δεν είχε, τότε, μετά το πέρας του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, αν οι Γερμανοί άξιζαν να τιμωρηθούν συλλογικά για τον πόλεμο. Σημασία είχε, όπως προειδοποίησε ο Keynes τους Βρετανούς και τους Γάλλους νικητές, ότι η «τιμωρητική» Συνθήκη των Βερσαλλιών τελικά θα αποδεικνυόταν μπούμερανγκ για εκείνους (αγγλογάλλους) που την επέβαλαν με σκοπό την τιμωρία των Γερμανών. Όπως έγραφα σε εκείνο το άρθρο πριν από τρία χρόνια: «Από τη μία, οι
Επανορθώσεις ποτέ δεν βοήθησαν τους νικητές αρκετά ενώ, από την άλλη, είχαν εφιαλτικά αποτελέσματα στη Γερμανία, την οικονομική ζωή της οποίας αφαίμαξαν τόσο που ο Χίτλερ βρήκε εύφορο έδαφος πάνω στο οποίο να σπείρει τα δηλητηριασμένα κηρύγματά του. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Το γεγονός ότι μια μεγάλη βιομηχανική χώρα αναγκάστηκε να εισάγει όλο και λιγότερα αγαθά από τη Γαλλία και τη Βρετανία, αποσταθεροποίησε τη βιομηχανία των δύο Ευρωπαίων νικητών. Την αποσταθεροποίησε τόσο που όταν "χτύπησε" το 1929, το χτύπημα ήταν ακόμα πιο επώδυνο».

Κάτι αντίστοιχο ισχύει σήμερα στη Γερμανία και εξηγεί τους λόγους που ο μέσος Γερμανός υποφέρει πολύ περισσότερο τα τρία τελευταία χρόνια, ως αποτέλεσμα της επιβολής των Μνημονίων στην Περιφέρεια, από όσο του «άξιζε» να υποφέρει – από όσο «χρειαζόταν» να υποφέρει. Για να πάρουμε μια ιδέα του πόσο βασίζεται η γερμανική βιομηχανία, από την οποία εξαρτάται η διαβίωση του μέσου Γερμανού εργαζόμενου, το 2012, η Γερμανία παρουσίασε εμπορικό έλλειμμα €27 δισ. με χώρες από τις οποίες εισάγει ενέργεια – Ρωσία, Λιβύη και Νορβηγία. Παράλληλα, είχε έλλειμμα στο εμπορικό της ισοζύγιο της τάξης των €4,7 δισ. και €11,7 δισ., αντίστοιχα, με την Ιαπωνία και την Κίνα. Συνολικά, το γερμανικό εμπορικό έλλειμμα απέναντι στις υπόλοιπες πλεονασματικές (εξαγωγικές) χώρες (εκτός ΕΕ) έφτασε, για το 2012, τα €43,4 δισ. Και πώς κάλυψε αυτό το εμπορικό έλλειμμα; Το κάλυψε μέσω ενός γιγαντιαίου εμπορικού πλεονάσματος της τάξης των €54.6 δισ. που είχε με τις... ελλειμματικές χώρες της Ευρωζώνης (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Κύπρο και Ιρλανδία). Με άλλα λόγια, οι καθαρές εξαγωγές της Γερμανίας, σε χώρες που η επικρατούσα στη Γερμανία «ισορροπία απόψεων» θεωρεί ότι πρέπει να μείνουν στον Προκρούστη των Νέων Βερσαλλιών, μειώνοντας την αγοραστική τους δύναμη, ήταν εκείνες που κάλυψαν (με τις αγορές τους γερμανικών εξαγωγών) ολόκληρο το εμπορικό έλλειμμα της Γερμανίας προς την Κίνα, την Ιαπωνία, τη Νορβηγία, τη Ρωσία και τη Λιβύη, αφήνοντας μάλιστα ένα υπόλοιπο €11,2 δισ. το οποίο βοήθησε τη Γερμανία να καλύψει μεγάλο μέρος των μεταβιβάσεων των γερμανικών βιομηχανικών θηρίων (π.χ. τη VW-Audi) προς τις θυγατρικές και τους προμηθευτές τους στην Τσεχία-Σλοβακία (€3,4 δισ.) και την Ολλανδία (€15 δισ.).

Το 2013, τι θα απογίνει αυτός ο ισολογισμός; Δεδομένου ότι οι Νέες Βερσαλλίες επιφέρουν μείωση της αγοραστικής δύναμης των ελλειμματικών χωρών, σε βαθμό που κόβει την ανάσα, από πού θα βρει η γερμανική βιομηχανία τη ζήτηση που απαιτεί ώστε να κρατηθεί πλεονασματική (για να μη χρειαστεί να προβεί σε απολύσεις); Από την Κίνα; Ήδη έχουμε εμφανή στοιχεία που δείχνουν μεγάλη πτώση των γερμανικών εξαγωγών στην Κίνα για το 2013. Από την Ιαπωνία; Αδύνατον, δεδομένης της επιθετικά επεκτατικής νομισματικής πολιτικής της Κεντρικής Τράπεζας του Τόκυο η οποία ρίχνει το γιεν. Από την Αμερική; Και πάλι η απάντηση μοιάζει αρνητική καθώς το δολάριο τείνει προς τα κάτω ως αποτέλεσμα της χαλαρής πολιτικής της Fed σε αντιδιαστολή με τη συστηματικά σκληρή πολιτική της ΕΚΤ.

Το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι η τιμωρητική πολιτική εναντίον των ελλειμματικών Ευρωπαίων, που πρωτο-εφαρμόστηκε πριν τρία χρόνια στην Ελλάδα και επεκτείνεται στην Ευρωζώνη μέρα με τη μέρα (παρά τα λόγια του αέρα του κ. Μπαρόζο), η πολιτική που ονομάζω -τρία χρόνια τώρα- «Νέες Βερσαλλίες», θα πλήξουν κι άλλο, πολύ χειρότερα, τον μέσο, σκληρά εργαζόμενο Γερμανό – στον οποίο εξαρχής άξιζε καλύτερη τύχη. Κι όσο η νέα δυστυχία των νεόπτωχων Γερμανών γίνεται πιο εμφανής στη Γερμανία και τροφοδοτεί όλο και πιο πολύ την έφεση προς ακόμα αυστηρότερη τιμωρητική πολιτική απέναντι στους ελλειμματικούς λαούς, τόσο πιο μικρά θα είναι τα περιθώρια για μια ορθολογική λύση της Κρίσης του Ευρώ. Μια τέτοια διαδικασία δεν μπορεί να έχει αίσιο τέλος για την Ευρώπη – Βόρεια ή Νότια, ελλειμματική ή πλεονασματική.

Πηγή: protagon.gr