Η Ρεπούση και το πούσι

Του Θανάση Καρτερού

Χρόνια και χρόνια έτρεφαν τους Έλληνες οι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι της εθνικής μνήμης, οι και εθνικόφρονες αποκαλούμενοι, με ένα αχταρμά από αλήθειες, μισές αλήθειες, θολές κατασκευές και πεντακάθαρα ψέματα - λες και φοβόμαστε ως έθνος την Ιστορία μας. Και κάθε προσπάθεια συζήτησης, αν, για παράδειγμα, υπήρξε όντως κρυφό σχολειό ή αν όντως άρχισε η ελληνική επανάσταση με τους παπάδες και τους προύχοντες να σηκώνουν το λάβαρο της ελευθερίας ανήμερα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, επέσυρε και διασυρμό αλλά και πολύ πιο σοβαρές τιμωρίες.

Κι αφού κλήθηκε η εγκεκριμένη υπό του Κράτους Ιστορία της Ελλάδας να υπηρετήσει το συμφέρον της εθνικοφροσύνης, φυσικό κι επόμενο ήταν να φτάσουμε και στη νεότερη μυθολογία, στον εμφύλιο και στα χρόνια μετά απ' αυτόν. Μαθαίναμε τότε πώς οι κομμουνιστές ανακάλυψαν ειδικές χρήσεις για τα κονσερβοκούτια, πώς η πατρίς γέννησε ερυθρούς μητραλοίες και κατσαπλιάδες και πώς υφάνθηκε ο ιστός της αράχνης περί το σώμα της Ελλάδας. Με στοιχεία, μαρτυρίες, περιφερόμενους εθνοδιδασκάλους, πρόθυμους ιστορικούς. Κανονικό και καλοπληρωμένο εθνικό στρατό - επί της Ιστορίας και της αθάνατης δάφνης.

Και ποιος ο λόγος να τα σκαλίζουμε τώρα όλα αυτά; Μα αυτοί τα σκαλίζουν. Είναι εκπληκτικό πως ακόμα και σήμερα πάλλεται κάτω από την ευρωπαϊκή αβρότητα και τη δημοκρατική επιδερμίδα η εθνικόφρων καρδιά τους. Πόσο έτοιμοι και πρόθυμοι είναι να λιντσάρουν με μανία τη Ρεπούση για το Ζάλογγο, τον Ζίζεκ για τα Γκουλάγκ και τον Τσίπρα για τον Στάλιν. Και όχι μόνο οι οξυδερκείς και αντικειμενικοί ιστορικοί της χιτλερικής σχολής, αλλά και στελέχη της Ν.Δ., κυβερνητικοί παράγοντες, βουλευτές, δημοσιογράφοι, δεσποτάδες - ένας νέος εθνικός στρατός Ιστορίας υπό διαμόρφωση.

Ειδικά η περίπτωση της Ρεπούση δείχνει τη ραγδαία πρόοδο της εθνικοφροσύνης μέσα σε λίγα χρόνια. Το βιβλίο της Ιστορίας που την έκανε κόκκινο πανί εξετάστηκε, κρίθηκε και εγκρίθηκε επί κυβέρνησης Ν.Δ. - με πρωθυπουργό τον Καραμανλή. Η εθνικοφροσύνη τότε είχε θεωρηθεί όχι μόνο σκουριασμένη, αλλά και επιζήμια - ο έρωτας του μεσαίου χώρου επέβαλε κάποια ανοχή. Σήμερα όμως, λίγο η εθνική ταπείνωση των Μνημονίων, λίγο οι ναζί στα δεξιά τους, λίγο τα ακροδεξιά τους μυαλά, καθιστούν αναγκαία την επιστροφή στις ρίζες. Ζάλογγο και συνωστισμός εναντίον Μέρκελ - κάπως έτσι.

Επιγραμματικά: Δώστε στο έθνος τη Ρεπούση, να ξεχάσει το εθνικό μας πούσι...

Ναόμι Κλάιν: Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αφηγηθεί το μέλλον

Συνέντευξη στην "Αυγή" και την Αναστασία Γιάμαλη

Η άφιξή της συζητήθηκε. Μίλησε στο BFest της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης και στους "Φακέλους" του Αλέξη Παπαχελά. Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Ναόμι Κλάιν είναι μια προσωπικότητα με ισχυρή επιρροή στη σύγχρονη αριστερή διανόηση. Από το "Δόγμα του Σοκ" και το "No Logo" μέχρι τις παρεμβάσεις της στο κίνημα Occupy, η Καναδέζα Κλάιν, εκτός από το να γράφει βιβλία που ξεχωρίζουν, ξέρει και να πιάνει τον παλμό μιας χώρας βυθισμένης στην κρίση. Τη συναντήσαμε σε ένα μικρό καφέ κάτω από τα δέντρα, πίσω από τη Μιχαλακοπούλου. Εκεί, μιλήσαμε για το κίνημα, για την άνοδο της Ακροδεξιάς, που την ανησυχεί ιδιαίτερα, για τον αγώνα των κατοίκων στις Σκουριές, που την γεμίζει ελπίδα, για τους "όχι τόσο τεμπέληδες" Έλληνες και για την "επική αλλαγή θέματος", για το ΔΝΤ, που "αυτομαστιγώνεται", και βέβαια για τον ΣΥΡΙΖΑ και την αναγκαιότητα συγκρότησης ενός μετώπου που θα εξηγεί πως το "όχι στη λιτότητα δεν σημαίνει και το τέλος του κόσμου".


* Το κίνημα που έγινε γνωστό ως "κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης" (antiglobalization movement) συσπείρωνε πρακτικά τη φοιτητική και ακαδημαϊκή Αριστερά και κάποιες ομάδες οικολόγων. Το σημερινό κίνημα που στην Αμερική λέγεται Occupy και στην Ευρώπη λέγεται "των πλατειών" ή των Αγανακτισμένων είναι πολύ πιο μαζικό και πολύ πιο "απλό" ως προς τις παραδοχές του. Κινητοποίησε και μεγάλο κομμάτι της μεσαίας τάξης. Η λύση είναι τα πιο πλατιά κινήματα με πιο μετριοπαθή αιτήματα και στόχους;
Δεν ισχύει πως το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης συσπείρωνε μόνο αυτά τα κομμάτια, το εργατικό κίνημα είχε πολύ σημαντική δράση μέσα στο κίνημα. Νομίζω πως η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στα δύο κινήματα είναι πως το κίνημα κατά της εμπορικής παγκοσμιοποίησης που ήρθε στο επίκεντρο της δημοσιότητας στο Σιάτλ, το 1999, αλλά προϋπήρχε, είναι πως ήταν ένα κίνημα που γεννήθηκε εν μέσω οικονομικής έκρηξης.
Ξέρετε, όταν "συνέβη" το Σιάτλ, βρισκόμασταν στην ακμή της φούσκας του ".com" (του Διαδικτύου) και μιλάμε για τη γενέτειρα του Μπιλ Γκέιτς. Πολύς κόσμος δεν μπορούσε να καταλάβει "ποιο είναι το πρόβλημά μας", το πάρτι συνεχιζόταν και η φούσκα ήταν τόσο φουσκωμένη κι εμείς επισημαίναμε το κόστος που θα έχει αυτό στους εργαζόμενους στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη, σε χώρες όπως η Κίνα, οι Φιλιππίνες, το Μπαγκλαντές κ.ο.κ. Τότε όμως κανείς δεν ήθελε να ακούσει γι' αυτό, διότι περνούσαν μια χαρά. Οπότε ήταν δυσκολότερο να φτάσουμε και να επηρεάσουμε ένα πιο mainstream κοινό, σε αντίθεση με το Occupy, όπου υπήρχε εν πολλοίς η λαϊκή συμφωνία πως αυτό το μοντέλο αποτυγχάνει και κατά συνέπεια ήταν ισχυρότερη η προοπτική του να εξελιχθεί σε ένα μαζικό κίνημα.
Επίσης υπήρχε σε μεγάλο βαθμό η στήριξη των ΜΜΕ. Στις πρώτες εβδομάδες του "Καταλάβατε", τα ΜΜΕ είχαν σχεδόν "ερωτευτεί" το κίνημα, άνοιξαν λοιπόν την συζήτηση για την ανισότητα, έγιναν πολύ καλές δημοσιογραφικές δουλειές από τα κυρίαρχα Μέσα για τα ζητήματα αυτά. Βέβαια, στη συνέχεια, τη σκυτάλη πήραν οι αστυνομικοί, οι διαδηλωτές και η καταστολή και ξεκίνησαν να ψάχνουν τις εναλλακτικές κ.ο.κ. Η δεκτικότητα λοιπόν ήταν μεγαλύτερη και αυτή είναι βασική διαφορά ενός κινήματος που γεννιέται εν μέσω ακμής με ένα άλλο που γεννιέται εν μέσω κρίσης.

* Το επιχείρημα του 99% ενάντια στο 1% δεν είναι λίγο αποπροσανατολιστικό;
Νομίζω πως το "99% ενάντια στο 1%" ήταν φανταστικό, και την ίδια στιγμή σίγουρα προβληματικό. Ήταν φανταστικό διότι ήταν τόσο ευρύ και ακουγόταν καλά στα αυτιά των πολλών. Είναι ένα μήνυμα που δίνει την μεγάλη εικόνα. Είναι γεγονός πως αυτό το οικονομικό μοντέλο ωφελεί σε μεγάλο βαθμό το 1% και ο περισσότερος κόσμος είτε χάνει είτε τελματώνεται, αλλά δεν χάνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο.
Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα με το σύνθημα του 99%, ότι διαγράφει τις μείζονες διαφορές βάσει των οποίων ο κόσμος πλήττεται. Κάποιος από την ανώτερη μεσαία τάξη μπορεί να δει τον μισθό του να μένει στάσιμος, ωστόσο κάποιος άλλος έχει χάσει το σπίτι του, αυτά τα δύο δεν μπορούν να συγκριθούν. Νομίζω πως το σύνθημα θέτει καλά το "ποιος επωφελείται" από αυτό, "ποιον εξυπηρετεί". Θα μπορούσαν ίσως να έχουν επικεντρωθεί και στο 0,1%, διότι εκεί είναι τα ακόμη πιο πολλά λεφτά.

* Κεντρικό στην ατζέντα σας είναι το οικολογικό. Έχετε χαρακτηρίσει τον Καναδά "κλιματικό εγκληματία". Μια καναδική εταιρεία, η "El Dorado Gold" με την υποστήριξη των κυρίαρχων ΜΜΕ και της κυβέρνησης προχωράει σε εξόρυξη καταστρέφοντας μεταξύ άλλων το αρχέγονο δάσος και το νερό. Πιστεύετε ότι μία χώρα που βρίσκεται στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα είναι εύκολο να απαντήσει "όχι" σε κάτι που έχει μέσα τη λέξη "χρυσός";
Η Ελλάδα μπορεί να πει "όχι" στον χρυσό. Ο κόσμος λέει "όχι" στον χρυσό, όχι όλοι, όπως επισημαίνεις, αλλά εκείνοι που λένε το "όχι" το λένε με τόση σαφήνεια και με τόσο κουράγιο και κυρίως αντιστέκονται σε αυτήν τη λογική που λέει ότι "δεν έχεις την πολυτέλεια να νοιάζεσαι για το περιβάλλον εν μέσω κρίσης" και πως "ο στόχος είναι το να βγάλεις λεφτά, ανεξάρτητα από το ποια είναι η νέα επένδυση". Αυτός είναι ένας από τους τρόπους που λειτουργεί το "Δόγμα του Σοκ", διαγράφοντας τις όποιες αντιστάσεις ή ανησυχίες εμφανίζονται, και γι' αυτό είναι τόσο σημαντικό που η τοπική κοινωνία οργανώθηκε και αντιδρά πέρα από το πόσο σημαντικό είναι το διακύβευμα. Έχουν πολλά να χάσουν, η πραγματική τους οικονομία είναι σε κίνδυνο, η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή, ο τουρισμός, και δεν είναι διατεθειμένοι να την θυσιάσουν.
Είναι μια πολύ σημαντική μάχη, που θα αποτελέσει "προηγούμενο" αντίστασης σε αυτή τη λογική και σε ευρύτερα ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή. Αντιδρά η τοπική κοινωνία επειδή επηρεάζεται ο τόπος της -όπως είπες- όμως επηρεάζεται και ένα αρχέγονο δάσος, θα αποψιλωθεί, θα υπάρξουν και κλιματικές συνέπειες καθώς δεν θα υπάρχουν δέντρα για να απορροφήσουν τον άνθρακα. Το πρόβλημα όμως είναι ευρωπαϊκό, η Ευρώπη προ κρίσης άνοιγε τον δρόμο για την προστασία από την κλιματική αλλαγή -όχι πως τα πήγαινε τέλεια ή πως οι στόχοι για τη μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα ήταν αρκετά υψηλοί-, αλλά μετά την κρίση βλέπουμε να εγκαταλείπονται οι στόχοι στην μία χώρα μετά την άλλη. Και εδώ εφαρμόζονται πρακτικές με πολύ μεγάλο κίνδυνο για το θαλάσσιο περιβάλλον, επηρεάζοντας την αλιεία, τον τουρισμό...
Το ερώτημα είναι: "τι είστε διατεθειμένοι να θυσιάσετε;". Ελπίζω να μην περιοριστείτε μόνο σε αυτή τη μάχη, αλλά να γενικεύσετε και να οδηγηθείτε σε μια ευρύτερη συζήτηση σχετικά με το "πόσα ακόμα είναι διατεθειμένος ο ελληνικός λαός να θυσιάσει στο όνομα της ανάπτυξης και ενός οικονομικού μοντέλου που ήδη αποτυγχάνει".

* Όπως ήδη γνωρίζετε, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, εμφανίζονται νεοναζιστικά, ρατσιστικά, βίαια κόμματα. Πιστεύετε πως θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν στην Ευρώπη τέτοιες δυνάμεις, 60 χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο;
Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι μακράν το πιο ανησυχητικό ζήτημα. Η ιστορική ειρωνεία πως η Γερμανία παίζει ξανά τόσο κεντρικό ρόλο σε αυτό, πιέζοντας, την εφαρμογή πολιτικών που δημιουργούν τους όρους για την ανάδειξη του νεοφασισμού στην Ευρώπη με εντυπωσιάζει. Στη Γερμανία καταλαβαίνουν πως αν επιβάλουν τη "θεραπεία του σοκ" εντός συνόρων θα απελευθερώσουν τους δαίμονες τους και γι αυτό υπάρχει έχει ισχυρό κοινωνικό δίχτυ. Οι Γερμανοί φοβούνται τι θα συνέβαινε αν δεν το είχαν, γνωρίζουν την ιστορία τους και ενώ διατηρούν το κοινωνικό κράτος τους, το αφανίζουν στην Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα.
Τα αποτελέσματα δεν είναι μόνο αναμενόμενα, αλλά δεδομένα, έχουμε μάθει το μάθημα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ξέρουμε πως αν ταπεινώσεις έναν λαό με κυρώσεις -και αυτό που ονομάζουν λιτότητα είναι στην πραγματικότητα κυρώσεις και δη τιμωρητικές- θα υπάρξουν συνέπειες. Ας μην γελιόμαστε, τιμωρούν τους "τεμπέληδες" Έλληνες και επιτρέψτε μου, οι κυρώσεις είναι και ρατσιστικές. Ο τρόπος με τον οποίο μιλούν στη βόρεια Ευρώπη για την Ελλάδα είναι ρατσιστικός, δίνουν τροφή στον ρατσισμό, μια μερίδα Ελλήνων θέλει να αποδείξει πως είναι "λευκή" πως είναι ευρωπαϊκή, καθώς ώς ένα βαθμό είναι πιο σκούρα και πιο "μεσανατολική". Οι επιθέσεις στους μετανάστες συνιστούν δήλωση λευκότητας και ευρωπαϊκότητας.
Η Γερμανία έχει μερίδιο της ευθύνης. Οι άλλες δυνάμεις, που επίσης έχουν μερίδιο ευθύνης, είναι εκείνες που ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Ο κάθε άνθρωπος διαχειρίζεται διαφορετικά το αίσθημα της απελπισίας, όταν λοιπόν τους λένε πως η εξουσία είναι στα χέρια του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, της Κομισιόν, κάποιοι βρίσκουν ένα μικρό πεδίο στο οποίο να μπορούν να αποδείξουν και να ασκήσουν την εξουσία τους, επιτιθέμενοι σε κάποιον μετανάστη μαγαζάτορα ή σε κάποιον άστεγο. Το μήνυμα που μεταδίδουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ, πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, είναι επικίνδυνο.

* Είμαστε άξιοι της μοίρας μας, είμαστε "τεμπέληδες φοροφυγάδες που πίνουν ούζο";
Αυτή η κρίση δημιουργήθηκε από τους πιο ανεύθυνους ανθρώπους στον πλανήτη, που τζογάρουν με τρόπο που κατάφεραν να καταστρέψουν το τραπεζικό σύστημα και δεν είναι υπόλογοι σε κανέναν, ούτε έναντι της Δικαιοσύνης. Ο τομέας τους παραμένει ανεξέλεγκτος. Πρόκειται για ένα επικό παράδειγμα αλλαγής θέματος. Υπάρχει και άλλο ένα επίπεδο, στον νεοφιλελευθερισμό, όλοι είναι τόσο εξαντλημένοι, αγχωμένοι και επισφαλείς, που έχουν πεισθεί ότι "οι άλλοι" είναι σε καλύτερη μοίρα, οι άνθρωποι ζηλεύουν και γίνονται μοχθηροί, έτσι γαλουχούνται στον καπιταλισμό... Η ιδέα πως κάποιος κάπου αλλού περνάει καλύτερα, ενδεχομένως δε να έχει και μεγαλύτερο διάλειμμα από τη δουλειά του, τους εξοργίζει. Αυτός είναι και ο λόγος που το "μήνυμα" του τεμπέλη Έλληνα πουλάει τόσο πολύ ακόμη και στη Βόρεια Αμερική. Τα πραγματικά στοιχεία λίγη σημασία έχουν.

* Τα τελευταία χρόνια, το ΔΝΤ υποστηρίζει πως έχει γίνει πιο "μετριοπαθές" σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια που οδηγούσε τις χώρες στην καταστροφή. Πώς το σχολιάζετε;
Κάθε λίγο, και λιγάκι το ΔΝΤ εκδίδει μια έκθεση "mea culpa", όπου λέει "Ουπς! μας συγχωρείτε, δεν θέλαμε να καταρρεύσει η οικονομία σας, θα αλλάξουμε". Η αλήθεια είναι πως, και με βάση τα δικά τους στοιχεία, η λιτότητα δεν λειτουργεί, αλλά δεν μπορούν να σταματήσουν. Βλέποντας όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα αποδεικνύεται ότι δεν έχουν πάρει κανένα μάθημα από το παρελθόν.
Το ερώτημα λοιπόν είναι "γιατί συνεχίζουν να το κάνουν αυτό"; Τελικά, ανάγεται στην ανάγκη να ασκούν εξουσία όπου μπορούν. Έτσι, ασκούν εξουσία στον ελληνικό δημόσιο τομέα επειδή αρνούνται να ασκήσουν εξουσία στις τράπεζες. Επιλέγουν την εύκολη λύση.

* Είναι μεγάλη η πιθανότητα στις επόμενες εκλογές να βγει πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ και να σχηματίσει μια αριστερή κυβέρνηση. Πόσο δύσκολο θα είναι να προσπαθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει τα πράγματα σε ένα εχθρικό διεθνές περιβάλλον;
Νομίζω πως είναι πολύ δύσκολο για μια χώρα να αλλάξει μόνη της τα πράγματα. Λέω εδώ και καιρό πως η μεγαλύτερη προοπτική είναι να σχηματίσουν ένα κοινό μέτωπο οι χώρες που αντιμετωπίζουν αυτές τις "τακτικές τρομοκρατίας" των διεθνών πιστωτών. Χρειάζεται όμως να ενωθούν και να μοιραστούν ένα κοινό οικονομικό όραμα.
Η Αργεντινή, μετά την κρίση, ήταν σε θέση να ανακάμψει -ώς ένα βαθμό- διότι κάτι άλλαζε σε όλη τη Λ. Αμερική. Δεν ήταν μόνο η Αργεντινή, ήταν και η Βολιβία, το Εκουαδόρ, ο Λούλα στη Βραζιλία, η Βενεζουέλα, υπήρχε μία αριστερή παλίρροια, κυβερνήσεις απέρριπταν την νεοφιλελεύθερη συναίνεση σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Yπήρχε η επιθυμία να απαγκιστρωθούν από τον ζυγό του ΔΝΤ και να δημιουργήσουν νέα οικονομικά μέτωπα μόνοι τους, έτσι δημιούργησαν νέα δίκτυα δανεισμού. Η Βενεζουέλα δάνειζε σε χώρες που είχαν προβλήματα, υπήρχε και η ALBA (Μπολιβαριανή Συμμαχία για τους λαούς της Αμερικής μας), που λειτουργούσε ως εμπορικό μέτωπο ώστε καμία χώρα να μην μείνει μόνη της εν μέσω θυέλλης.
Οπότε, νομίζω πως το να είναι κανείς στην Ε.Ε. έχει μετατραπεί σε ένα ρόπαλο, σε μία ισχυρή δύναμη εξαναγκασμού, την ώρα που τα εγχώρια ΜΜΕ θέτουν την βάση για τη συζήτηση στο δίλημμα "Λιτότητα ή Βιβλική Αποκάλυψη". Λέτε πως ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ νικήσει στις επόμενες εκλογές, εγώ λέω πως οι πιθανότητές του θα ήσαν πολύ περισσότερες αν ο κόσμος ένιωθε πως λέγοντας "όχι" στη λιτότητα υπήρχε ένα όραμα, μια εικόνα για το πως θα είναι αν πουν "ναι", για το πώς είναι η ζωή μετά τη λιτότητα.
Έτσι, αν αναγκαστείτε να αποχωρήσετε από το ευρώ -όχι πως πρέπει να το κάνετε ή έστω να το χρησιμοποιήσετε ως μέσο διαπραγμάτευσης και αξιόπιστης απειλής- να ξέρουν τι θα συμβεί. Νομίζω πως αυτό πρέπει να γίνει και ξεκινάει να δρομολογείται, πρέπει να δείξει ο ΣΥΡΙΖΑ ποια θα είναι εκείνη η εναλλακτική οικονομική διαμόρφωση - διότι είναι προτέρημα το ότι τόσες άλλες χώρες είναι σε παρόμοια κατάσταση. Είναι σημαντικό να δείτε προς τη Λατινική Αμερική και τους τρόπους με τους οποίους οι χώρες της ALBA ενώθηκαν και δημιούργησαν ένα μέτωπο κατά του ΔΝΤ και των ΗΠΑ.
Τώρα, ο στόχος δεν είναι να πειστεί ο κόσμος πως οι πολιτικές λιτότητας είναι απεχθείς, αλλά πως λέγοντας, όχι σε αυτές τις πολιτικές δεν σημαίνει το τέλος του κόσμου. Πρέπει να αρθρώσετε πώς θα είναι ο άλλος κόσμος. Ξέρω πως γίνεται πολλή συζήτηση επ' αυτού, για το κατά πόσο η άρνηση της λιτότητας είναι αρκετή ή αν πρέπει να δώσετε εναλλακτική εικόνα. Νομίζω πως είναι απαραίτητο. Κατά τη σύντομη παραμονή μου στην Ελλάδα παρατήρησα πως το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι ο φόβος για το άγνωστο και η εξίσωση του άγνωστου με το τέλος του κόσμου.

www.avgi.gr

Νέοι & Νέες ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: Ο αγώνας του τουρκικού λαού είναι και δικός μας αγώνας

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου των Νέων ΣΥΡΙΖΑ για τα γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη

Οι κάτοικοι της Κων/πολης ζητάνε το αυτονόητο. Ζητάνε να μπορούν να ζήσουν στην πόλη τους. Ζητάνε να μπορούν να αναπνεύσουν, να μην τσακίζεται η ζωή τους ανάμεσα σε τεράστια εμπορικά κέντρα. Bρέθηκαν, όμως, μπροστά στο αδιανόητο. Άγρια καταστολή που έφτασε μέχρι τις δολοφονίες. Ας είμαστε σαφείς. Ότι γίνεται στην Κων/πολη  δεν είναι παρά ένα δείγμα της αγριότητας της «ανάπτυξης» και της «ανταγωνιστικότητας» του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού που, μέσα στην κρίση του, δε λογαριάζει τίποτα πέρα από τα κέρδη των λίγων σε βάρος της δυστυχίας των πολλών.

Τίποτα δε γίνεται στην Κων/πολη απλά και μόνο για ένα πάρκο, απλά και μόνο για ένα εμπορικό κέντρο. Αυτό που γίνεται είναι μια σύγκρουση δύο κόσμων. Του κόσμου του κεφαλαίου, του κέρδους και της αγριότητας και του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, της αξιοπρέπειας, της δημοκρατίας και του δίκαιου αγώνα. Η αστυνομική βαρβαρότητα και η αυθαιρεσία της αντιδημοκρατικής κυβέρνησης προκάλεσαν την εξέγερση του τουρκικού λαού. Χωρίς έλεος επιτίθενται στους διαδηλωτές ενώ τα Μέσα Ενημέρωσης κρατούν σιγή ιχθύος. Στην Κων/πολη, στην Άγκυρα, στη Σμύρνη  και σε άλλες πόλεις της Τουρκίας χιλιάδες βρίσκονται στους δρόμους διεκδικώντας ζωή με αξιοπρέπεια και δημοκρατία, διεκδικώντας να πέσει η κυβέρνηση της λιτότητας, του αυταρχισμού και του ακραίου συντηρητισμού.

Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας. Όταν κι εδώ στην Ελλάδα, μας έχει πει ξεκάθαρα η κυβέρνηση ότι δε θ' αφήσει τίποτα να σταθεί στο δρόμο της «ανάπτυξής» τους, τι άλλο χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε ότι οι εικόνες της Κων/πολης είναι και δικές μας εικόνες;

Η αλληλεγγύη των λαών της Ευρώπης απέναντι στο κοινό τους αντίπαλο, στις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις και στη λιτότητα, γέννησαν το ξέσπασμα των πλατειών σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της. Την αλληλεγγύη αυτή την έχουν ανάγκη οι σύντροφοί μας στην Κων/πολη. Την έχουμε ανάγκη κι εμείς, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέες και οι νέοι που η ζωή μας συνθλίβεται για τα κέρδη των λίγων. Ο αγώνας τους είναι δικός μας, η εξέγερσή τους είναι έμπνευσή μας, η νίκη τους είναι νίκη μας και οι φωνές τους είναι και φωνές μας.

Τη Δευτέρα όλες και όλοι στις 17:30, έξω από την Τουρκική πρεσβεία, Βασιλίσσης Σοφίας και Ρηγίλλης.
Από τη Λισσαβώνα μέχρι το Ταξίμ, τον τελευταίο λόγο τον έχουν οι λαοί!

Η εφημερίδα «Παραπολιτικά» κατασκεύασε και χρέωσε στο ABC Australia ψεύτικο ρεπορτάζ για την Τουρκία

Αναδημοσίευση από το Jungle-report

Τα γεγονότα στην Τουρκία έχουν φέρει σε αμηχανία τον αυτοαποκαλούμενο «πατριωτικό χώρο» στην Ελλάδα. Λόγω του μίσους που τρέφουν για τη γείτονα χώρα, δεν ξέρουν ποιά πλευρά να πρωτομισήσουν περισσότερο. Το εξεγερμένο λαό ή το κράτος και την αστυνομία; Τα οπαδικά τους ένστικτα έχουν μπλοκάρει και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα αν κάνει κανείς μια βόλτα στα social media του χώρου.


Τα γεγονότα στην Τουρκία έχουν φέρει, όμως, σε αμηχανία και την κυβέρνηση Σαμαρά. Είναι προφανές ότι το τελευταίο που θα ήθελε, είναι αυτά να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης και για τους Έλληνες. Και το γεγονός ότι επικρατεί ένα γενικό κλίμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στο ελληνικό διαδίκτυο για τον εξεγερμένο τουρκικό λαό, κάνει την κυβερνητική ανησυχία να μεγαλώνει.



Η γαλάζια σαμαρική εφημερίδα «Παραπολιτικά», που ο ίδιος ο Σαμαράς προσωπικά προσπαθεί να προωθήσει για να αυξηθούν οι πωλήσεις της, επιχείρησε χθες να βάλει τα πράγματα στη θέση τους κατασκευάζοντας εξολοκλήρου ένα ρεπορτάζ δικής της εμπνεύσεως που το χρέωσε στο ABC Australia. Στόχος της σαμαρικής εφημερίδας είναι όχι μόνο να πάψει η ελληνική κοινή γνώμη να βλέπει θετικά την αντίσταση του τουρκικού λαού απέναντι στην κυβέρνηση Ερντογάν, αλλά και να στραφεί εναντίον αυτής της εξέγερσης, γιατί πρόκειται δήθεν για μια συνωμοσία που ο απώτερος σκοπός της είναι ...να πλήξει την Ελλάδα.

Απίστευτο ρεπορτάζ του ABC Australia: "Στόχος της εξέγερσης στην Τουρκία είναι η Ελλάδα!"

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013 01:53

Η ανάλυση του απεσταλμένου της αυστραλιανής τηλεόρασης στην Κωνσταντινούπολη

 

Η ανάλυση του απεσταλμένου της αυστραλιανής τηλεόρασης στην Κωνσταντινούπολη

Απίστευτο το ρεπορτάζ του αυστραλέζικου καναλιού, αναλύει με τρόπο-σοκ τα γεγονότα στη Τουρκία!"Στόχος είναι η Ελλάδα και ο ενεργειακός της πλούτος", απάντησε ο Ντέιβιντ Κοβάλσκι, απεσταλμένος του ABC Australia στη Κων/πολη, σε ερώτηση της Αλισον Μαδερς, κεντρικής παρουσιάστριας του δελτίου ειδήσεων του σταθμού!

 

Αναλυτικά, το ρεπορτάζ του Κοβάλσκι έχει ως εξής:

 

"Από πολλά μέτρα μακριά μυρίζει οτι το σκηνικό που λαμβάνει χώρα από προχτές το βράδυ, μυρίζει προβοκάτσια του Στρατού προς τη κυβέρνηση Ερτογάν! Πηγές που πρόσκεινται στην κυβέρνηση, αναφέρουν οτι οι λόγοι που έχει στηθεί αυτό το σκηνικό, είναι να αναγκάσουν σε παραίτηση τη κυβέρνηση οι στρατιωτικοί, για να μπορέσουν έτσι να επανακτήσουν τον έλεγχο της χώρας, να αναδείξουν δικούς τους ανθρώπους στα κυβερνητικά πόστα και να βρούν την αφορμή που επιθυμούν, ούτως ώστε να επιτεθούν άμεσα και γρήγορα στην Ελλάδα, με σκοπό να αλλάξουν το στάτους στο Αιγαίο και να ελέγξουν τον ενεργειακό της πλούτο!

 

Είναι γνωστό ότι οι στρατιωτικοί έχουν υποστεί τεράστια πλήγματα κατά τη διακυβέρνηση της χώρας από τον ισλαμιστή Ερτογάν. Τον θεωρούν άμεσα υπεύθυνο για την απώλεια του ελέγχου της χώρας και παραβάτη της παρακαταθήκης του Κεμάλ Ατατούρκ, που θέτει ως εγγυητή τον Στρατό για το πολίτευμα της χώρας και την εξωτερική της πολιτική. Είναι επίσης γνωστό σε όλο το πολιτικό φάσμα της Τουρκίας, ότι ο Ρατζίπ Ερτογάν ονειρεύεται την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τον εαυτό του ως πρώτο Σουλτάνο μετά τον Αμντουλ Χαμίτ πριν 100 χρόνια και έπρεπε να βάλει το άκρως διεφθαρμένο πλέον Στρατό στην άκρη για να εκπληρώσει το όραμά του. Όμως, οι στρατιωτικοί τον περιμένουν στη γωνία κυριολεκτικά, έχοντας, όπως λένε σχετικές πηγές, το δικαίωμα ακόμη και της πραξικοπηματικής ανατροπής του, για να επαναφέρουν το προηγούμενο πολιτικό στάτους. Δηλαδή τη περίφημη "Θεματοφυλακή" του Στρατού, έναντι του "απαγορευμένου" ισλαμισμού από τον Πατέρα των Τούρκων"!

 

Ο στόχος όμως είναι άλλος. Οι στρατιωτικοί θεωρούν τον Ερτογάν ως ...ανίκανο να χειριστεί επαρκώς τα θέματα που αφορούν τη κατάσταση στα εξωτερικά της χώρας και ως άτολμο στο να προχωρήσει δυναμικά στη διεκδίκηση των δικαίων της και των συμφερόντων της. Εδώ φυσικά υπονοείται ότι ο Ερτογάν δεν τολμάει να τα βάλει ανοιχτά με τους Έλληνες διεκδικώντας αυτό που η Τουρκία θεωρεί αποκλειστικά δικό της, δηλαδή τον φερόμενο ως τεράστιο ενεργειακό πλούτο ο οποίος κρύβεται στα σπλάχνα της Ανατολικής Μεσογείου και της θάλασσας του Αιγαίου! Προσπαθούν να βρουν εναγωνίως την αφορμή για να τον ανατρέψουν, να επαναφέρουν και πάλι το προηγούμενο πολιτικό στάτους και να εφαρμόσουν το σχέδιο "Βαριοπούλα", το οποίο μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει και τον ανοιχτό πόλεμο με την Ελλάδα και την Κύπρο.

 

Τα επεισόδια που συντελούνται εδώ στη Κων/πολη, τη "μητέρα" (όπως τη χαρακτηρίζει ο Κοβάλσκι) του δυτικού προσανατολισμού και της κοσμικότητας της Τουρκίας, δεν θεωρούνται τυχαία. Δεν εξεγείρεται έτσι ο κόσμος, με ...απλά την αιτία της... καταστροφής του περιβάλλοντος ή την απαγόρευση του αλκοόλ. Εδώ το τοπίο θυμίζει έντονα "Λαϊκή Επανάσταση", η οποία είναι φανερό οτι δεν είναι απλώς αυθόρμητη. Κάποιοι κινούν τα νήματα. Ούτε είναι τυχαία η παρέμβαση του Αρχηγού του Στρατού ότι ...εάν δε σταματήσουν άμεσα οι δολοφονικές επιθέσεις της Αστυνομίας εναντίον των διαδηλωτών, θα υπάρξει στρατιωτική παρέμβαση υπέρ των!

Όπως και να έχει το πράγμα, η επόμενη μέρα στη Τουρκία δεν θα είναι καθόλου ίδια με τη προηγούμενη και θα έχει το μέτρο εκείνο που υπάρχει αυτή τη στιγμή σε όλη τη μουσουλμανική Μέση Ανατολή..."

 

 πηγή: ABC Australia

[το λινκ του «ρεπορτάζ»: www.parapolitika.gr/Apistefto-reportaz-toy-ABC... και σε περίπτωση που το αλλάξουν ή το διαγράψουν, το αποθηκεύσαμε εδώ: http://www.freezepage.com/1370...]


Είναι εμφανές ότι η επιχειρηματολογία αυτού του κειμένου βασίζεται σε αυτά ακριβώς τα γνωστά σενάρια που ικανοποιούν τα αυτιά του μέσου «Έλληνα πατριώτη», που τον θέλουν πάντα κατατρεγμένο και θύμα κάποιων σκοτεινών συνωμοσιών. Γι αυτό και το δημοσίευμα αυτόδιαδόθηκε μανιωδώς και μέσα σε πελάγη ανακούφισης σε όλο το «πατριωτικό» διαδίκτυο.

Πέραν αυτού, και του βλακώδους επιχειρήματος ότι ο στρατός κινητοποίησε όλον αυτό τον κόσμο στην Τουρκία, η πλαστότητα του δημοσιεύματος της εφημερίδας «Παραπολιτικά» έγκειται και στο ότι πουθενά αλλού στον κόσμο -εκτός από το ελληνικό διαδίκτυο- δεν αναδημοσιεύθηκε και ούτε έγινε λόγος γι αυτό.

Επίσης ο «απεσταλμένος του ABC Australia στη Κων/πολη» Ντέιβιντ Κοβάλσκι που επικαλείται το πλαστό ρεπορτάζ, δεν είναι ούτε ρεπόρτερ, ούτε έχει καμιά σχέση με το ABC Australia. Ο άνθρωπος είναι συγγραφέας (science author).

Όμως και η Αλισον Μαδερς «κεντρική παρουσιάστρια του δελτίου ειδήσεων του σταθμού» φαίνεται να είναι ένα ανύπαρκτο πρόσωπο για το ABC Australia, καθώς δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στο όνομα αυτό στην ιστοσελίδα του σταθμού. Αν ήταν όντως κεντρική παρουσιάστρια του δελτίου θα έπρεπε λογικά να κατακλύζεται από δεκάδες αποτελέσματα η αναζήτηση.

Μάταια ρωτάνε λοιπόν οι αναγνώστες τις εφημερίδας για σχετικό λινκ στην εφημερίδα του ABC Australia και για περαιτέρω στοιχεία, γιατί αυτά απλά δεν υπάρχουν:

Δεν ξέρουμε αν τα «Παραπολιτικά» άρχισαν να συνεργάζονται με τις μονταζιέρες της νεοδημοκρατικής «Ομάδας Αλήθειας» του Μουρούτη ή αν η απατεωνιά είναι βασικό συστατικό στο «DNA» της Δεξιάς. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι η γαλάζια προβοκατόρικη προπαγάνδα και παραπληροφόρηση καλά κρατεί.

Πηγή: Jungle-report

Για μια χούφτα δέντρα

αναδημοσίευση από  Ο  τοίχος 

Του Βαγγέλη Κεχριώτη

Από  την Κωνσταντινούπολη όπου ζει και διδάσκει, ο Βαγγέλης Κεχριώτης, επίκουρος καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου, έστειλε, σήμερα το πρωί στα Ενθέματα της Αυγής το κείμενο που ακολουθεί: μια αποτύπωση και ένα πρώτο σχόλιο για τη μεγαλειώδη κινητοποίηση των κατοίκων της πόλης, που χθες κορυφώθηκε και πήρε δραματική τροπή. Καθώς το κυριακάτικο φύλλο της Αυγής ήδη έχει τυπωθεί, το κείμενο δημοσιεύθηκε στο μπλογκ.

 ****

Παρασκευή 1 Ιουνίου. Το κέντρο της Πόλης απόψε ξαγρύπνησε. Οι επιθέσεις της αστυνομίας συνεχίστηκαν όλη τη νύχτα. Είναι η τέταρτη μέρη των διαδηλώσεων που τώρα πια εξαπλώνονται και σε άλλες πόλεις της

Τουρκίας. Αφορμή υπήρξε το ξερίζωμα δύο δέντρων στο πάρκο που βρίσκεται δίπλα στην Πλατεία του Τάξιμ. Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Δύο χρόνια τώρα, μια μαζική πρωτοβουλία πολιτών, που περιλαμβάνει αρχιτέκτονες και πολεοδόμους, προσπαθεί, με κάθε τρόπο να τραβήξει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να πείσει την κυβέρνηση να μην προχωρήσει στα σχέδιά της να κατασκευάσει ανισόπεδους κόμβους που σχεδόν καθιστούν αδύνατη την πρόσβαση στην ιστορική πλατεία σε πεζούς, κι έτσι δεν επιτρέπει την χρήση της για μαζικές διαδηλώσεις. Φέτος, η κυβέρνηση απαγόρευσε τις εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς στην πλατεία,  κι αυτό οδήγησε  σε μεγάλης κλίμακας επεισόδια. Η αστυνομία έπνιξε την Πόλη στα δακρυγόνα. Αυτό κράτησε μια μέρα. Τα έργα για τις ανισόπεδες διαβάσεις συνεχίζονται.

Το δεύτερο μέρος του σχεδίου περιλαμβάνει την  μετατροπή του πάρκου δίπλα στην πλατεία του Τάξιμ σε ένα ακόμη εμπορικό κέντρο, που ωστόσο θα πάρει τη μορφή ενός οθωμανικού στρατοπέδου που είχε οικοδομηθεί εκεί τον 19ο αιώνα και κατεδαφίστηκε στα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας. Ο Ερντοάν έχει αναλάβει προσωπικά την υπόθεση αυτή, που έχει αποκτήσει τεράστια συμβολική σημασία και είναι αποφασισμένος να την ολοκληρώσει ό,τι και να γίνει.

Το κόστος μέχρι αυτή τη στιγμή είναι τέσσερις νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες, ένα μεγάλο τμήμα της πόλης που ανασαίνει δακρυγόνα. Το διακύβευμα όμως δεν είναι πια τα δέντρα που τα αγκαλιάζουν άνθρωποι κάθε ηλικίας και πολιτικής απόχρωσης, ακόμη και ισλαμιστές, για να τα προστατεύσουν. Το διακύβευμα είναι η ποιότητα ζωής σε μια πόλη όπου κάθε πνεύμονας οξυγόνου, κάθε ίχνος πράσινου ξεριζώνεται· το διακύβευμα είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης που εστιάζεται μόνο στο κέρδος, και αγνοεί τον άνθρωπο, που δημιουργεί οικιστικά τέρατα στα οποία μόνο δυστυχισμένοι μπορεί να είναι οι αποκομμένοι από κάθε αστική δράση ένοικοί τους· το διακύβευμα είναι η δημοκρατία σε μια χώρα βαθιά διχασμένη πολιτικά, και στην οποία η κυβέρνηση, επειδή διαθέτει την στηρίξη του μισού πληθυσμού θεωρεί πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Οι ταραχές θα συνεχιστούν και τα θύματα θα αυξηθούν. Ο κόσμος όμως είναι αποφασισμένος. Η βία της αστυνομίας τον εξαγριώνει ακόμη περισσότερο.

Χθες το πρωί είδα θωρακισμένο όχημα να επιτίθεται στους ξενυχτισμένους καταληψίες της πλατείας την ώρα που έτρωγαν πρωινό και κερνούσαν μπουρέκι τους αστυνομικούς. Πολύ οικείες εικόνες σε όσους έζησαν το κίνημα των Αγανακτισμένων στην Πλατεία Συντάγματος αλλά και αλλού στην Ελλάδα. Αυτά που χιλιάδες άνθρωποι έζησαν όλη τη μέρα και τη νύχτα χθές εδώ στην Πόλη πρέπει να τα μάθει όλος ο κόσμος. Θα επανέλθω με πιο αναλυτικές σκέψεις. Το μήνυμα προς το παρόν είναι ένα: Μην υποτιμάτε τον λαό, όσο μπορεί να αντιστέκεται στην ανέχεια, το ίδιο μπορεί να αντισταθεί και στην ευμάρεια, αν αισθανθεί ότι όλα γίνονται ερήμην του.

Ο  Βαγγέλης Κεχριώτης, διδάσκει Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου.

http://kinisi-esdkna.blogspot.gr/2013/06/blog-post_1.html?spref=fb

Με την Αριστερά για την κοινωνική σωτηρία και την αναγέννηση

Το κύριο άρθρο της Αυγής της Κυριακής

Δεν είναι μόνον η έκθεση του ΟΟΣΑ που διαλύει το success story της μνημονιακής τριανδρίας. Οι επισημάνσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Προβόπουλου, αν και διπλωματικές, αποκαλύπτουν ότι περίπου δυο γενιές, όσοι συνταξιοδοτηθούν από το 2020 έως το 2060, θα παίρνουν σύνταξη ένδειας, καθώς το κράτος θα εγγυάται μόνο την εθνική σύνταξη των 360 ευρώ και τα ταμεία, με λεηλατημένα τα αποθεματικά τους λόγω PSI και παρατεταμένης κρίσης, θα αδυνατούν να συμπληρώνουν. Το ασφαλιστικό σύστημα, καθώς η ύφεση θα εναλλάσσεται με την αναιμική ανάκαμψη για πολλά χρόνια, θα γίνει κεφαλαιοποιητικό. Ό,τι δίνεις θα παίρνεις! Γι' αυτό ο Προβόπουλος μάς σπρώχνει στην ιδιωτική ασφάλιση. Ό,τι δίνεις θα παίρνεις! Εκτός κι αν φαληρίσουν οι ασφαλιστικές εταιρείες, όπως συνέβη προσφάτως στις ΗΠΑ.

Η επισήμανση Προβόπουλου επιβεβαιώνει με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι το Μνημόνιο ήρθε για να μείνει. Παρά την προπαγάνδα των κυβερνητικών εταίρων ότι έρχεται το τέλος του, το Μνημόνιο διέλυσε το κράτος πρόνοιας και στη θέση του προωθεί μοντέλα κοινωνικού δαρβινισμού. Οι ισχυρότεροι, ολοένα και λιγότεροι, θα επιβιώσουν, οι ασθενέστεροι θα χαθούν! Το κράτος απεκδύεται των ευθυνών του για αξιοβίωτη ζωή των πολιτών και η κοινωνική αναδιανομή μεταβάλλεται σε ανάμνηση "χρυσής εποχής" μέσα στη δογματική επιμονή της τρόικας για τον εκμηδενισμό των δημοσίων ελλειμμάτων.

Υπάρχουν κι άλλες ειδήσεις που επιβεβαιώνουν ότι στραβά αρμενίζουμε. Τα δύο τρίτα των Ελλήνων φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους, επτά στους δέκα νέους είναι άνεργοι, εννέα στις δέκα επιχειρήσεις οδηγούνται στη ζώνη πτώχευσης. Η πορεία αυτή δεν διορθώνεται με μικροαλλαγές. Απαιτείται ριζική στροφή. Δεν αρκούν ασκήσεις φιλανθρωπίας εντός του Μνημονίου. Δεν αρκούν όμως και μόνον οι αντιπολιτευτικές φωνές, όσο κι αν δίνουν το στίγμα μιας αναγκαίας "δημοκρατικής αδιαλλαξίας". Χρειάζονται προτάσεις, που πρώτα και κύρια ανταποκρίνονται στην ανάγκη των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων για άμεση ανακούφιση από τη λιτότητα. Κοινωνική ασπίδα ενταγμένη σε μια πορεία παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, αναγέννησης της πολιτικής και πνευματικής ζωής, αποκατάστασης της δημοκρατίας.

Αυτή η πορεία προϋποθέτει και επιταχύνει την ανατροπή των συσχετισμών, με την επιστροφή στο προσκήνιο του λαϊκού παράγοντα. Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη συμβολή της σύγχρονης Αριστεράς για τη νέα, δημοκρατική και ριζοσπαστική μεταπολίτευση, σ' έναν ορίζοντα επανίδρυσης της Ευρώπης. Στον αντίποδα της επιχειρούμενης ανακαίνισης του κυρίαρχου μνημονιακού πολιτικού συστήματος, με την ακροδεξιά κλίση της Ν.Δ., τη συγκρότηση νόθων πολιτικών σχημάτων του συντηρητικού χώρου και την ανιστόρητη σύμπραξη με τη Δεξιά των δύο σχημάτων της Κεντροαριστεράς, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. Ποτέ στην Ιστορία η όποια Κεντροαριστερά δεν συγκροτήθηκε υπό την ηγεμονία της Δεξιάς και εναντίον της Αριστεράς.

ΣΥΡΙΖΑ

www.avgi.gr

Συγκέντρωση την Τρίτη για το Σκοπευτήριο με ομιλητές τους Τσίπρα και Γλέζο

Την Τρίτη 4 Ιουνίου στις 7:30 μ.μ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΒΥΡΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ

ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

Με οργή και αγανάκτηση πληροφορηθήκαμε την ανιστόρητη και προκλητική απόφαση της μνημονιακής τρικομματικής κυβέρνησης να εντάξει στο ΤΑΙΠΕΔ για ξεπούλημα, την έκταση του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής· αυτού του αιώνιου συμβόλου του αγώνα του λαού μας κατά του ναζισμού. Τον τόπο της θυσίας εκείνων, που έδωσαν τη ζωή τους για την υπεράσπιση της πατρίδας μας ενάντια στον ξένο κατακτητή. Εκείνων που δεν φοβήθηκαν τη «μπότα του ισχυρού» και απέναντί του προέταξαν τα ιδανικά τους για Λευτεριά και Δημοκρατία. Αυτά τα ιερά χώματα, τα ποτισμένα με το αίμα των γονιών και των παππούδων μας, που ακόμη δεν φυτρώνει εκεί χορτάρι…

Ο κατήφορος της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και των φονταμενταλιστών του νεοφιλελευθερισμού, που έχουν σκορπίσει τον όλεθρο στη χώρα μας εδώ και τρία χρόνια, φαίνεται πως δεν έχει τέλος! Αφού τσάκισαν τις ζωές μας, υποθήκευσαν το παρόν και το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας, ασελγούν τώρα και στην ιστορία μας! Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Βύρωνα θα σταθεί στον πλευρό του Καισαριανιώτικου λαού, να παλέψουμε μαζί για ν’αποτρέψουμε την εκποίηση του Σκοπευτηρίου. Να σώσουμε αυτό το χώρο, που δεν έχει μόνο ιστορικό βάρος, αλλά αποτελεί κι έναν από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου που έχουν απομείνει στην Αθήνα.

Απευθύνουμε δημόσιο κάλεσμα στις Βυρωνιώτισσες και τους Βυρωνιώτες να στρατευθούν ενεργά και δυναμικά στις δράσεις κατά του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Να υψώσουμε ένα δίχτυ αντίστασης κατά των ιδιωτικοποιήσεων των δημόσιων αγαθών: του νερού, της ενέργειας, της υγείας, της παιδείας, των ελάχιστων δημόσιων ελεύθερων χώρων. Να συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά τον αγώνα για την ανατροπή των μνημονίων της καταστροφής και των πολιτικών τους, που αφανίζουν την ελληνική κοινωνία και μετατρέπουν τη χώρα μας σε αποικία χρέους.

Καλούμε το λαό του Βύρωνα να αγωνιστούμε μαζί για να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του ιερού χώρου και για τις επόμενες γενιές, ν’ αντισταθούμε στην οικοπεδοποίηση και τσιμεντοποίηση της έκτασης του Σκοπευτηρίου.

Σας καλούμε την Τρίτη 4/6 και ώρα 7:30 μ.μ. σε ανοιχτή εκδήλωση στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Θα μιλήσουν ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ.

Ελάτε να δώσουμε μαζί αυτό τον αγώνα τιμής, μνήμης και παρακαταθήκης για το μέλλον. Είναι το δικό μας χρέος!

Κουμπουρημοσύνες

Του Θανάση Καρτερού

Τα γεγονότα είναι γνωστά: Το παλικάρι με τα μαύρα, εκτός από τον καημό του για την παράδοση του έθνους στους λαθραίους, στους αριστερούς, στους γκέι και στους υπανθρώπους εν γένει, είχε με τις ευλογίες της αστυνομίας κι ένα κουμπούρι -βουλευτής γαρ. Το οποίο προφανώς δεν ήξερε να χειριστεί. Και το αποτέλεσμα ήταν να πέσει μια πιστολιά όχι στου Μανώλα την ταβέρνα, αλλά στο μεγαλύτερο και πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο της χώρας. Σε ένα χώρο γεμάτο όχι μόνο με Έλληνες έτοιμους να τρομάξουν, αλλά και τουρίστες, έτοιμους να φρίξουν.

Ευτυχώς δεν υπήρξε κανένα θύμα. Υπήρξε όμως ένα θαύμα. Ο Δένδιας διέταξε να επανεξεταστούν από μηδενική βάση οι άδειες οπλοφορίας στους βουλευτές, πολλοί από τους οποίους έχουν πάρε - δώσε με τη Δικαιοσύνη. Βέβαια τους είχαν μοιράσει αφειδώς άδειες οπλοφορίας -περάστε κόσμε. Δεν είχε ιδρώσει το αφτί τους με τόσες επιδείξεις κουμπουριών μέχρι σήμερα. Δεν είχαν κουνήσει το δαχτυλάκι τους με τόσες απειλές και τόσες κουμπουρημοσύνες. Δεν είχαν ανησυχήσει ούτε καν με την επίθεση κουμπουροφόρου κατά του δημάρχου Αθηναίων. Τώρα όμως θορυβήθηκαν!

Γιατί; Μα γιατί απλούστατα ακόμα και οι χοντροκέφαλοι ακροδεξιοί του Μαξίμου το κατάλαβαν ότι με όλα αυτά γίνεται η Ελλάδα τους ρεζίλι παγκοσμίως. Κυκλοφορεί διεθνώς η εικόνα μιας χώρας που ανέχεται τα κουμπούρια, τις επιθέσεις σε ξένους, τα πογκρόμ. Μιας κυβέρνησης που κάνει τα στραβά μάτια στη δράση των ταγμάτων εφόδου και πετάει στα σκουπίδια το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Ε, ακόμα κι αν δεν καταλάβαιναν, τους ήρθαν κατακέφαλα οι ταξιδιωτικές οδηγίες: Προσοχή, στην Ελλάδα δαγκώνουν. Και το άγριο σιχτίρισμα του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπι. Και η ευρωπαϊκή αποδοκιμασία.

Ποιες επενδύσεις και ποιος τουρισμός με τέτοια εικόνα; Φούρια-φούρια λοιπόν άρχισαν να μοστράρουν τώρα τη δημοκρατική τους ευαισθησία. Και τις άδειες οπλοφορίας υπόσχονται να επανεξετάσουν και δικό τους νομοσχέδιο για τον ρατσισμό έφτιαξαν και σε ποιητές διαμαρτυρόμενους απαντούν όλο κατανόηση. Και σε φέρνουν σε δύσκολη θέση: να θυμώσεις ή να γελάσεις; Ντάντεψαν τους ναζί, τους όπλισαν, τους έδωσαν το παράγγελμα να απελευθερώσουν τις πόλεις, τους βόλεψαν μέσα στη θεωρία των δύο άκρων -και τώρα τρέχουν να μπαλώσουν την τράτα τους την κουρελού.

Διότι η δημοκρατία ας πάει στα κομμάτια, αλλά με την τουριστική δημοκρατία δεν παίζουμε...

www.avgi.gr

Τα πρωτοσέλιδα των κυριακάτικων εφημερίδων

2/6/2013

Μάριος Λώλος: Τεράστιο το έλλειμμα δημοκρατίας

Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο

Από το 2008 βρίσκονται οι φωτορεπόρτερ στο στόχαστρο των δυνάμεων καταστολής, όταν δηλαδή σταμάτησαν να βρίσκονται στην πλάτη των αστυνομικών και βρέθηκαν με τους φακούς τους απέναντί τους. Θύμα ο ίδιος της βαρβαρότητας της ΕΛΑΣ, ο Μάριος Λώλος, πρόεδρος της  Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, καταγγέλλει ευθέως το υπουργείο Δημόσιας Τάξης για τη διάθεση κάλυψης εγκληματικών πράξεων.

– Το τελευταίο διάστημα υπάρχουν συνεχείς καταγγελίες για αστυνομικές επιθέσεις εναντίον φωτορεπόρτερ όταν αυτοί καλούνται να καλύψουν ένα γεγονός. Μπορείτε να μου πείτε κάποιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων πρόσφατων περιστατικών;

– Έχουμε κουραστεί πλέον να γράφουμε ανακοινώσεις και εκ του αποτελέσματος να μην αλλάζει τίποτε. Τελευταία, δεν μας δέρνουν, και δεν μας δέρνουν γιατί δεν γίνονται και συγκεντρώσεις. Αντίθετα, μας κάνουν πόλεμο νεύρων. Όπως ο αστυνομικός έλεγχος σε εμένα και την Τατιάνα Μπόλαρη από διμοιρίτη των ΜΑΤ στα Προπύλαια, όπου καλύπταμε τη διαμαρτυρία για το κλείσιμο του Ιντιμίντια. Εκεί ήρθε ο διμοιρίτης των ΜΑΤ και μας είπε να μη φωτογραφίζουμε πρόσωπα αστυνομικών των ΜΑΤ. Παρότι του εξήγησα για πολλοστή φορά ότι εμείς φωτογραφίζαμε τη δράση ενός ένστολου αστυνομικού σε δημόσιο χώρο, ξαναήρθε μετά από πέντε λεπτά λέγοντάς μας «για να δω τι έχεις τραβήξει». Όταν του είπα «κάνεις μεταβολή, φέρνεις εισαγγελέα και θα το σκεφτώ πάλι αν θα σου δείξω», ήρθε τρίτη φορά, αφού είχε βγάλει το κράνος, στοχοποιημένα σε εμένα και την Τατιάνα Μπόλαρη, ζητώντας να του δείξουμε τις αστυνομικές μας ταυτότητες. Ούτε καν τις επαγγελματικές.

– Υπήρξε κάποια αντίδραση από την Ένωση Φωτορεπόρτερ;

– Βγάλαμε μια ανακοίνωση όχι σαν Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας που καταγγέλλαμε τα γεγονότα, αλλά διασωματειακά, δηλαδή οι 11 ενώσεις του Τύπου. Μας απάντησε η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής με μια ανακοίνωση όπου η φρασεολογία τους ήταν πίσω στην επταετία. Του στυλ «έχουμε χορτάσει τη δημοκρατία, δεν δίνουμε δεκάρα για το τι λέει ο Δένδιας». Κατά εμάς, μέσω της ανακοίνωσης, δημιουργούσαν κλίμα έτσι ώστε ο επόμενος αστυνομικός των ΜΑΤ σε μια «παράξενη» στιγμή να μας ανοίξει πάλι το κεφάλι. Στη λογική ότι εμείς φωτογραφίζουμε το πρόσωπό του.

– Μήπως πίσω από την ανακοίνωση των αστυνομικών κρύβεται μια κεντρική εντολή από την πολιτική ηγεσία;

– Συμφωνώ. Όλη αυτή η αντίδραση απέναντι στους φωτορεπόρτερ, πολιτικά σκεφτόμενος για να δώσω μια εξήγηση, υπάρχει γιατί ο κλάδος των φωτορεπόρτερ είναι ο κλάδος στο χώρο των μίντια που δεν ελέγχεται άμεσα. Τι εννοώ: Δεν υπάρχει διαμεσολάβηση στη φωτογραφία του φωτορεπόρτερ που βγαίνει προς τα έξω. Στον κάμεραμαν υπάρχει, το μοντάζ θα το κάνει το κανάλι. Στο φωτορεπόρτερ, αυτό που τραβάει, αυτό βγαίνει προς τα έξω.

– Έχετε εντοπίσει από πότε έχουν ενταθεί οι επιθέσεις αστυνομικών εναντίον συναδέλφων σας; Πώς το εξηγείτε;

– Από το 2008 και μετά. Τότε συνειδητοποίησαν ότι φύγαμε πίσω από την πλάτη τους άρα δεν ήμασταν ελεγχόμενοι. Ότι πήγαμε από την άλλη πλευρά. Οι φωτογραφίες μας δείχνανε την άμεση καταστολή, όταν η αστυνομία από κάποια στιγμή και μετά άρχισε να δέρνει ασύστολα. Την καταστολή τότε εμείς την φωτογραφίζαμε και οι φωτογραφίες μας την πρόβαλαν. Από όταν δε άρχισε η κρίση και ο κόσμος βγήκε μαζικά στο δρόμο και η καταστολή γιγαντώθηκε, τόσο ήμασταν στα πόδια τους και τους φωτογραφίζαμε. Θέλω να σημειωθεί το εξής. Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας στο πεδίο μιας πιθανής σύγκρουσης και φωτογραφίζουμε ό,τι γίνεται. Δηλαδή με την ίδια λογική που φωτογραφίζουμε έναν αστυνομικό των ΜΑΤ που καίγεται από μια μολότοφ, με την ίδια λογική θα φωτογραφίσουμε και έναν που δέρνει έναν εργαζόμενο. Όταν τους φωτογραφίζουμε που καίγονται είναι καλά τότε; Έχουμε κανόνες δεοντολογίας και τους τηρούμε απαρέγκλιτα.

– Εσείς προσωπικά είχατε ξαναδεχτεί επίθεση από αστυνομικές δυνάμεις πριν ενάμιση χρόνο. Ποια η τύχη των δεσμεύσεων από τον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μ. Χρυσοχοΐδη, ότι θα βρεθούν οι ένοχοι την επόμενη μέρα;

– Ήταν στις 5 Απριλίου, μια μικρή διαμαρτυρία χωρίς επεισόδια για την πολιτική δολοφονίας του συνταξιούχου Δ. Χριστούλα στο Σύνταγμα. Γιατί δεν επρόκειτο για αυτοκτονία. Ο άνθρωπος θα ζούσε μια χαρά αν δεν υπήρχε το Μνημόνιο. Έκανε μια κίνηση πολιτική. Κάποια στιγμή που απώθησαν τον κόσμο από την πάνω πλευρά της πλατείας, είχαν ξεμείνει λίγοι φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφοι. Άρχισαν να σπρώχνουν, μην ξέροντας πού θα μας πάνε στο τέλος. Στις διαμαρτυρίες τις δικές μου με το θεσμικό ρόλο που έχω, απαντούσαν προκλητικά και κάποια στιγμή αφού μας πήγαιναν προς την Πανεπιστημίου, δέχτηκα πισώπλατα ένα δολοφονικό χτύπημα στο κεφάλι. Η διμοιρία ήταν της ομάδας Ρόμβος, αποτελείτο από 24 αστυνομικούς. Από το χτύπημα υπέστην κάταγμα κρανίου ενάμισι εκατοστού και χρειάστηκε να γίνει χειρουργική επέμβαση. Θα ζήσω τη ζωή μου με δύο πλάκες τιτανίου και οχτώ βίδες. Τους ενόχους τους ψάχνουμε ακόμα. Ο τότε υπουργός Προ.Πο. είχε δηλώσει την ίδια νύχτα ότι την επόμενη μέρα θα βρεθεί ο ένοχος. Ο Λώλος δεν πέθανε, ο ένοχος δεν βρέθηκε.

– Η έρευνα έχει ολοκληρωθεί, έχει μπει στο αρχείο, τι ακριβώς συμβαίνει;

– Όχι, η έρευνα δεν έχει μπει στο αρχείο. Την έρευνα την κάνει η κρατική ασφάλεια και την έχει αναλάβει εισαγγελέας. Πήγα για δεύτερη φορά και κατέθεσα, μου ζήτησαν επιτακτικά να δώσω DNA, έδωσα DNA, στη λογική ότι έχουν πάρει τα κλομπ της διμοιρίας και θα κάνουν ταυτοποίηση. Κατά τη γνώμη μου βλέπουν πολύ CSI, πάρα πολλές αστυνομικές ταινίες. Είναι πάρα πολύ απλό, είναι ένας από τους 24, τον βρίσκεις. Δεν ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα, έναν από τους χιλιάδες. Εδώ εξιχνιάζουν εγκλήματα και εγκλήματα. Δεν έχουν βρει ακόμα ποιος σήκωσε το κλομπ και με χτύπησε και ούτε πιστεύω ότι θα τον βρουν.

– Σαν Ένωση Φωτορεπόρτερ πώς σκέφτεστε να αντιδράσετε στις συνεχείς επιθέσεις που δέχεστε;

 – Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν κατ’ εμάς. Ή είναι πολιτική εντολή «τσακίστε τους φωτορεπόρτερ» όπου εδώ μπαίνει ζήτημα για τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας ή υπάρχουν ακραία φαινόμενα μέσα στις τάξεις της αστυνομίας που δεν τα ελέγχει η ηγεσία που λειτουργούν αυτόνομα. Όποια περίπτωση και από τις δυο και αν ισχύει, εμείς ζητάμε πρώτον, οι αστυνομικοί των ΜΑΤ να φοράνε ευκρινή διακριτικά για να μπορούμε να ξεχωρίζουμε ποιος είναι και δεύτερον, να τιμωρήσουν έστω και έναν. Υπάρχει μια φράση του Μανώλη Κυπραίου, ο οποίος έμεινε μόνιμα ανάπηρος, χάνοντας την ακοή του από ασυνομική επίθεση. Τα αρχικά της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) που γίνεται για αστυνομικούς από αστυνομικούς, σημαίνουν στην πραγματικότητα Εμείς Δεν Ευθυνόμαστε. Και στην περίπτωσή του υπάρχει επίσημα απάντηση από την ΕΔΕ «δεν τον βρήκαμε». Δηλαδή είναι ακόμα πιο χυδαίο.

– Σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις που βιώνει ο κλάδος, ποια είναι η πραγματικότητα;

– Εμείς είχαμε κρίση πριν την κρίση. Είναι ένας κλάδος προς εξαφάνιση. Οι περισσότεροι φωτορεπόρτερ κόβουν Δελτία Παροχής Υπηρεσιών σε μεγαλοεκδότες και πληρώνονται μετά από δυο χρόνια. Οι μεγαλοεκδότες παίρνουν τις φωτογραφίες, τις βάζουν στην έντυπη έκδοση και με την ίδια διαλυμένη τιμή την βάζουν και στο διαδίκτυο. Οι φωτογραφίες μας κλέβονται ασύστολα και όσο δεν μπαίνουν κανόνες στο διαδίκτυο, ο κλάδος των φωτορεπόρτερ θα εξαφανίζεται. Δεν μπαίνει καν το όνομά μας. Εγώ δεν έχω πρόβλημα να παίρνει τις φωτογραφίες μου κάποιος. Εξάλλου, αν δεις τις περισσότερες κινηματικές φωτογραφίες μου, τις δημοσιεύω στο ίντερνετ στη λογική να «ταξιδέψουν». Έχει σημασία ποιος τις παίρνει και πώς τις εκμεταλλεύεται.

– Θα μου πείτε δυο λόγια για την έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Είδηση υπό διωγμό», που έχετε δημιουργήσει ως Ένωση;

– Στη συγκεκριμένη έκθεση είναι η πρώτη φορά που η Ένωση Φωτορεπόρτερ αποφάσισε αντί να εκθέτει φωτογραφίες μας, να εκθέσει εμάς τους ίδιους. Δηλαδή να γίνουμε εμείς η είδηση. Η τελευταία επιλογή που έχουμε είναι να δείξουμε προς τα έξω την άμεση καταστολή που δεχόμαστε. Έχει παρουσιαστεί σε διάφορα σημεία στην Ελλάδα και έγινε μάλιστα μια πρόσκληση από τη Μαριλένα Κόππα, την ευρωβουλευτή, να την παρουσιάσουμε στο Ευρωκοινοβούλιο. Εμείς με χαρά δεχτήκαμε, γιατί πιστεύουμε πως πρέπει να στείλουμε το μήνυμα και προς τα έξω. Η έκθεση στήθηκε, ανακοινώθηκε σε συνέντευξη Τύπου από εμάς και παρασκηνιακά μάθαμε την Τρίτη ότι η έκθεση κόβεται.

– Για ποιον ακριβώς λόγο;

– Για τεχνικούς λόγους. Η έκθεση ήταν συμφωνημένο να γίνει 3 με 7 Ιουνίου και μάθαμε ότι η έκθεση κόβεται από τον κοσμήτορα του Ευρωκοινοβουλίου. Οι τεχνικοί λόγοι που προφασίζεται είναι ότι ένα δικαιολογητικό δεν κατατέθηκε εμπρόθεσμα. Δεν το κάνει ο τεχνοκράτης μόνος του. Δεν θα σου πούνε «μας πήραν τηλέφωνο από την Ελλάδα για να κοπεί η έκθεση». Θα προφασιστούν κάποιο λόγο τεχνικό. Εμείς ζητάμε εφόσον το πρόβλημα είναι τεχνικό, να ξανακάνουμε πάλι το αίτημα και να το δεχτούν. Πράγμα που δεν θα γίνει. Θα κάνουμε λοιπόν το εφικτό. Τέλος του μήνα γύρω στις 26-27 Ιουνίου θα διοργανώσουμε μια ημερίδα σε αμφιθέατρο του Ευρωκοινοβουλίου όπου θα καλέσουμε διάφορες προσωπικότητες και θα εξηγήσουμε το έλλειμμα δημοκρατίας που υπάρχει αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα.

– Στις φωτογραφίες τις δικές σου και των συναδέλφων σου, τα τελευταία χρόνια αποτυπώθηκε ο θυμός, η αγωνιστική διάθεση του λαού να διεκδικήσει και να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του και τις ελευθερίες του. Θεωρείς ότι πλέον αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν χαθεί;

– Ο Έλληνας του καναπέ και της ισχυρής οικονομίας του Σημίτη, στα καλά καθούμενα συνειδητοποίησε ότι όλο αυτό το πράγμα ήταν μια φούσκα η οποία έσκασε. Πιστεύω ότι με το που ξεκίνησε το Μνημόνιο ο Έλληνας διαμαρτυρήθηκε, αντέδρασε και αγωνίστηκε. Βλέπε τις μεγάλες κινητοποιήσεις προ Μαρφίν και μετά από ένα χρόνο, αφού ξεπέρασε το ενοχικό σύνδρομο της Μαρφίν, ξαναβγήκε στο δρόμο και ξαναγωνίστηκε και πάλι. Είτε σε πανεργατικές «ντουφεκιές» – κινητοποιήσεις της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ συμμετέχοντας κατά δεκάδες χιλιάδες, είτε με τους Αγανακτισμένους και την αυτοοργάνωση στη λεγόμενη «κάτω πλατεία». Έχει αλλάξει τρεις κυβερνήσεις μέσα σε ένα χρόνο. Απλώς κάποια στιγμή κουράστηκε, γιατί είδε ότι εκ του αποτελέσματος δεν υπήρξε αντίκρισμα. Και επίσης έφαγε και πάρα πολύ ξύλο και χημικό. Επειδή εγώ είμαι φύσει και θέσει αισιόδοξο άτομο, δεν θέλω να πιστεύω ότι είναι μια ληγμένη η υπόθεση της ήττας μας, γιατί ήττα έχουμε. Εκτίμησή μου είναι ότι ο κόσμος δεν θα την «καταπιεί» αμάσητη την ήττα και ότι κάποια στιγμή θα ξεσηκωθεί, απλώς πρέπει να βρει ένα αίτιο. Και το αίτιο αυτό μπορεί να είναι είτε από τα πάνω είτε από τα κάτω.

Πηγή: prin.gr